Klinik gram negatif bakterilerde virulans faktör genleri ile biyofilm oluşumlarının belirlenmesi ve rumex gümüş nanopartikülünün antibiyofilm aktivitesinin araştırılması

Çeşitli örneklerden 188 Gram negatif bakteri izole edilmiş ve antibiyotik duyarlılık testleri yapılmıştır.188 suşta, sınıf 1 integron, virülans ve antibiyotik direnç genlerinin varlığı PCR ile araştırıldı. blaOXA-23 ve blaOXA-51 genleri pozitif olan örnekler, pGEM-T vektörüne klonlandı ve plazmitler, DNA dizi analizine gönderildi. Suşların biyofilm oluşturma kapasiteleri ve Rumex gümüş nanopartikülün antibiyofilm etkisi kantitatif olarak belirlendi. İzolatlarda sırasıyla aer (%29.78), sfa (%28.19), afa (%27.12), cnf (%21.27), pap (%12.76) ve hly (%12.76) virulans faktör genleri bulundu. Sınıf 1 integronlar suşlar arasında yüksek oranda (%88.82) tespit edildi. İzolatların %46.27'sinin biyofilm oluşturma yeteneğine sahip olduğu belirlendi. PMQR genleri, 15 izolatta tespit edildi. 16 suşta blaOXA-23 geni, 19 izolatta ise blaOXA-51 geni tespit edildi. Bu çalışmada Türkiye'den ilk kez hem blaOXA-23 hem de blaOXA-51 genlerini taşıyan klinik K. oxytoca izolatı tanımlandı. Rumex gümüş nanoparçacıklarının (NP'ler), orta ve güçlü biyofilm oluşturma kabiliyetine sahip farklı izolatlara karşı antibiyofilm aktivitesi gösterdiği ortaya çıktı. NP'ler, 2.66 kat A. baumannii'nin, 3.25 kat K. pneumonaie'nin ve 1.25 kat E.coli'nin biyofilm oluşturma kapasitesini azalttığı gözlemlendi. Mikrobiyal biyofilmin araştırılması, tedavi seçenekleri için yeni stratejiler geliştirmede önemli bir rol oynayabilir. Sonuç olarak, ciddi enfeksiyonlara neden olan antibiyotiğe dirençli Gram negatif patojenlerin tedavi seçeneklerinin sınırlı olması halk sağlığı açısından önemli bir sorun olduğundan, bu patojenlerde antibiyotik direnci, virülans faktör genleri ve biyofilm oluşumunun araştırılması önemlidir.