Klinik örneklerden izole edilen Serratia marcescens suşlarında genişlemiş spektrumlu beta-laktamaz ve kinolon direncinin araştırılması

Amaç: Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesi, Uygulama ve Araştırma Merkezi (Farabi Hastanesi), Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarına Ocak 2018- Aralık 2022 tarihlerinde klinik örneklerden izole edilmiş Serratia marcescens suşlarının genişlemiş spektrumlu beta-laktatmaz (GSBL) üretiminin, kinolon direnç mekanizmalarının araştırılması ve plazmit aracılı direnç yayılım mekanizmasının gösterilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmadaki S. marcescens suşlarının tür düzeyinde tanımlanması konvansiyonel yöntemler ve matriks ile desteklenmiş lazer desorpsiyon/iyonizasyon uçuş zamanı kütle spektrometresi (MALDI-TOF) (Bruker, Almanya) ile yapılmıştır. Bu yöntemlere ilave olarak S-adenosylhomocysteine nucleosidase (pfs) ve S-ribosylhomocysteinase (luxS) genleri polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) yöntemi ile bakılmıştır. Antibiyotik duyarlılık testleri otomatize sistem ve Kirby-Bauer disk difüzyon yöntemi kullanılarak yapılmıştır. Seftazidim ve/veya sefotaksim duyarlı bulunmayan suşlara GSBL üretimi sefepim/sefepim-klavulanat strip testi saptanmış ve beta-laktamaz genleriden blaTEM, blaSHV, blaCTX-M ve blaOXA'nın varlığı PZR yöntemi ile araştırılmıştır. GSBL genleri içeren suşlara konjugasyon deneyleri yapılmıştır. Siprofloksasin ve/veya levofloksasin duyarlı bulunmayan suşlarda plazmit aracılı kinolon direnci PZR yöntemi ile qnrA, qnrB, qnrS, qepA ve aac(6')-Ib genlerinin taranması ile gösterilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen tüm S. marcescens suşlarının pfs ve luxS genleri pozitif bulunmuştur. Seftazidim ve/veya sefotaksim duyarlı bulunmayan suşlarda, gradiyent strip test ile GSBL üretimi bir suşta saptanmışken suşların %9,3'ünde (n=4) blaTEM, %4,7'ünde (n=2) blaSHV, %2,3'ünde (n=1) blaCTX-M bulunmuştur. Hiçbir suşta blaOXA geni saptanmamıştır. Hiçbir suşta konjugatif plazmit belirlenememiştir. Kinolona duyarlı olmayan suşların %2,3'ünde (n=1) qnrA, %7'sinde (n=3) qnrS ve %4,7'sinde (n=2) aac(6')-Ib genleri bulunmuştur. qnrB ve qepA genleri hiçbir suşta saptanmamıştır. Sonuç: Sonuç olarak çalışmamız bölgemizdeki S. marcescens'lerin GSBL üretimini, kinolon direnç mekanizmalarına dair epidemiyolojik veri sunarak hem ulusal antimikrobiyal direnç araştırmalarına hem de ampirik tedavi protokollerinin belirlenmesine ışık tutmaktadır.