Klinik vakalardan izole edilen bakterilerde biyofilm oluşumu ve antibiyotiğe direnç arasındaki moleküler ilişki

Bu araştırmanın amacı, bakteri izolatları arasında antimikrobiyal direnç ile biyofilm oluşumu arasındaki olası moleküler ilişkinin incelenmesidir. Şubat-Temmuz 2022 tarihleri arasında Necef şehrindeki 3 hastanedeki idrar yolu enfeksiyonu olan 70 hastadan idrar örnekleri toplanmıştır. Örneklerin %87'sinde birden fazla bakteri ürerken %13'ünde hiçbir bakteri ürememiştir. İzolatların çoğunda Escherichia coli (%26,2), tespit edilmiştir. Bunu %21,3 ile Staphylococcus aureus, %13,2 ile Pantoea spp. ve Pseudomonas spp., %11,5 ile Enterococcus faecalis, %9 ile Klebsiella spp., %3,2 ile Streptococcus spp. ve %1,6 ile de Acinetobacter spp. takip etmiştir. Yaygın olarak kullanılan 27 antibakteriyel ajana karşı dirençliliğin belirlenmesi VITEK 2 kullanılarak gerçekleştirilmiştir. En yüksek direnç oranı %74 ile seftriakson karşıdır. Bunu %72 oranıyla sefiksim, sefotaksim ve amoksisilin+klavulonik asit izlemiştir. Ofloksasin %9,83, efpodoksim %3,27 ve Tigesiklin direnci de %1,63 olarak tespit edilmiştir. E. coli izolatlarının tamanında biyofilm direnç genleri olan fimH, papc ve pgaC tespit edilmiştir. E. coli bakterilerinin çoğunluğunun birden fazla antibiyotik sınıfına dirençli olduğu izole edilen tüm bakterilerin ise biyofilm ürettiği belirlenmiştir.