Kompozit polimer greft üzerinde primer pulpa kaynaklı mezenkimal hücre farklılaşmasının TEM ve immunohistokimyasal yöntemlerle incelenmesi

Güncel rejeneratif tıp uygulamaları, kaybedilen dokuların geri kazanımı için çeşitli seçenekler sunmaktadır. Bu seçeneklerden biri olan doku mühendisliği çalışmaları, rezorbe olabilen bir doku iskelesi üzerinde laboratuvarda üretilen hücrelerin çoğaltılması, doğru hücre ve iskele seçimine dayanmaktadır. Doğru hücre ve iskele seçimi yapılmadığı durumlarda vaskülarizasyon problemleri ortaya çıkmaktadır, bu da kemik doku mühendisliğinin (KDM) en sık karşılaşılan sorunlarından biridir. Bu çalışmanın amacı kompozit greft materyali üzerinde kültüre edilen dental pulpa ve gingiva kaynaklı hücrelerin, kemik oluşumunun erken safhalarında mineralizasyon ve vaskülarizasyon mekanizmaları üzerindeki etkilerini değerlendirmektir. Kontrol grubu olarak İnsan Göbek Kordonu Veni Endotel Hücreleri (HUVEC) ve fibroblast (3T3) hücre grubu kullanılmıştır. Hücresel farklılaşmanın tespiti için standart in-vitro kültür koşullarında 24, 48, 72, 96 saat ve 1 haftada; CD31, p selektin ve Runx2 antikorları kullanılarak immünositokimyasal boyama ile değerlendirilmiştir. 72 saat dental pulpa hücreleri grubu geçirimli elektron mikroskobu ile incelenmiştir. İmmünositokimyasal boyama, kullanılan antikora özel kullanım kuralları esas alınarak gerçekleştirilmiştir. Pulpa hücrelerinde yalnızca 96. saatte CD31+ boyanma görülürken, gingiva hücreleri boyanmamıştır. Yalnızca pulpa 96 saat ve gingiva 72 saat, 1 hafta gruplarında p selektin ile boyanma görülmüştür. Pulpa ve gingiva hücreleri 72, 96 saatler ve 1 haftada Runx2 ile boyanmıştır. Bulgularımız doğrultusunda, pulpa ve gingiva kaynaklı hücrelerin standart kültür koşullarında osteoblastik farklılaşma için uygun hücreler oldukları gözlemlenmiştir. Ayrıca gingiva hücrelerinin pulpa hücrelerine göre, endotelyal farklılaşma potansiyelinin dikkat çekici olduğu görülmüştür. Sonuç olarak; doku mühendisliği uygulamalarında dental pulpa ve gingiva hücrelerin kullanılabileceği, hücrelerin çok yönlü farklılaşma potansiyellerinin daha farklı deney modelleri kullanılarak değerlendirilmesi gerektiği kanısına varılmıştır.