Köy enstitüleri'nin ilk ve son kurumları: Kızılçullu ve Ernis köy enstitüsü

Cumhuriyetin ilanıyla birlikte oluşacak yeni toplumsal hayat içerisinde üzerinde en fazla üzerinde durulan konulardan birisi de uygulanacak olan çağdaş eğitim politikalarıdır.Osmanlı Devleti döneminde İstanbul, İzmir, Bursa gibi önemli şehirler dışında okuma-yazma oranının çok düşük seviyelerde olması görevlileri en fazla düşündüren eğitim sorunlarının başında gelmekteydi. Ulus devlet olarak kurulan Türkiye Cumhuriyeti ulusal birliğin eğitim alanında tam manada sağlanması için köylerde kırsal nüfusu geliştirmek, kır ve kent arasındaki eğitim farklılıklarını azaltmak, ülke kalkınmasını kısa sürede gerçekleştirmek ve de özellikle dinsel kökenli tebaa anlayışından vatandaşlık kökeninde seküler bir ulus değişimini sağlamak bu dönemin temel eğitim politikaları arasında yer almaktaydı. Bu amaçları gerçekleştirmek için açılacak olan Köy Enstitüleri'nin kurulma gerekçelerini, kurucularını, döneminin toplumsal koşullarını, eğitim anlayış ve yöntemlerini, bu okulların kuruluşuna karşı çıkanları analiz edeceğiz. Bu çalışmada özellikle ilk kurulan Köy Enstitüleri'nden olan Kızılçullu Köy Enstitüsü ile son kurulan Ernis Köy Enstitüsü'nü kapsamlı bir şekilde inceleyip, ortaya çıkan eğitimsel ve ideolojik farklılıkları, bu farklılıkların enstitülerin kuruluşuna etkisini, meydana gelen değişimleri, Demokrat Parti Hükümeti'nin bu okullar hakkında yapmış olduğu eleştiriler neticesinde "biz daha iyilerini yaparız" anlayışıyla kendilerinin açmış oldukları enstitüler ile kendilerinden önce kurulmuş olan enstitüler arasındaki eğitim, ideoloji ve eğitim farklılıklarını değerlendireceğiz. Anahtar Kelimeler: Köy Enstitüleri, Kızılçullu Köy Enstitüsü, Ernis Köy Enstitüsü, Hasan Ali Yücel, İsmail Hakkı Tonguç, Eğitim, Çağdaş Eğitim Yöntemleri