Kronik bel ağrısında kor stabilizasyon ve fiziksel aktivitenin değerlendirilmesi

Amaç: Çalışmadaki amacımız; kronik bel ağrısında kor stabilizasyon ve fiziksel aktivitenin değerlendirilmesidir. Yöntem: Araştırmaya kronik bel ağrısı olan 30 hasta ve 30 kontrol katıldı. Bel ağrılı gruba ağrıya yönelik 15 günlük konservatif tedavi uygulandı. Tedavi; sıcak paket, TENS, US (Ultrason) ve ev egzersiz programından oluşuyordu. Bel ağrılı grupta tedavi öncesi ve sonrası kor stabilizasyon (sorensen testi, fleksiyon endurans testi, bilateral side plank testi, prone plank testi), fiziksel aktivite (Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi (IPAQ)), ağrı (Visual Analog Skalası), özürlülük (Oswestry Disabilite Anketi) ve depresyon (Beck Depresyon Anketi) değerlendirildi. Kontrol grubunda kor stabilizasyon ve fiziksel aktivite ölçüldü. Bulgular: Bel ağrılı grupta tedavi sonrası kor stabilizasyonda istatistiksel olarak anlamlı artış bulundu (p<0,05), 'sorensen' (p=0,00), 'prone plank' (p=0,004), 'side plank sağ' (p=0,002), 'side plank sol' (p=0,00), fleksiyon endurans (p=0,009), fiziksel aktivite değişmedi (p>0,05). Bel ağrılı grup ve kontrol grubu arasında, kor stabilizasyon ölçümlerinden 'sorensen' (p=0,007) ve 'side plank sağ' (p=0,046) testinde istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu, fiziksel aktivitede anlamlı fark bulunmadı (p>0,05). Bel ağrılı grupta kor stabilizasyon ve fiziksel aktivite arasında anlamlı korelasyon bulunmadı (p>0,05). Sonuç: Kronik bel ağrılı grupta tedavi sonrası kor stabilizasyon artar, fiziksel aktivite değişmez. Bel ağrılı kişiler ve kontrollerde fiziksel aktivite farklı değildir, kor stabilizasyon farklıdır ve stabilizasyon kontrollerde yüksektir. Bel ağrısında kor stabilizasyon ve fiziksel aktivite ilişkili değildir. Anahtar Kelimeler: Kronik bel ağrısı, kor stabilizasyon, fiziksel aktivite