Kronik böbrek hastalarında monosit, lenfosit ve doğal öldürücü hücrelerdeki vitamin D reseptör miktarının ölçülmesi

Kronik böbrek hastalığının immün sistem üzerinde ciddi etkilerinin olduğu bilinmektedir. Aynı şekilde vitamin D'nin de organizmada birçok rolünün olduğu VDR'nin çok sayıda dokuda gözlenmesiyle ortaya konmuştur. Vitamin D'nin immün sistem üzerindeki etkilerini gösteren deneysel çalışmalar vardır. Biz bu çalışmada KBH olanlarda vitamin D düzeyinin monosit, lenfosit ve doğal öldürücü hücrelerdeki vitamin D reseptör miktarıyla olan ilişkisini incelemeyi amaçladık. Bu çalışmada, KBH tanısı ile polikliniğimizde izlenen henüz renal replasman tedavisi almamış, poliklinikte rutin biyokimyasal parametreler çalışılmıştır. Bu çalışmaya dahil etme kriterlerini karşılayan 25(OH)D3 düzeyi 20'den küçük 49 hasta ile 30'dan büyük 34 hasta dahil edildi. Gönüllülerden alınan kan örneklerinde bağışıklık sistemi hücreleri (doğal öldürücü hücre, monosit, lenfosit ) izole edildi. Yüzey belirteçleri ( monosit - CD14,T lenfosit - CD3,CD4 ve CD8, doğal öldürücü hücre - CD56) tespit edilerek hücrelerin kimliği belirlendi ve tüm hücre gruplarında vitamin D reseptör düzeyleri (VDR) miktarları ölçüldü. Aynı zamanda hastalara başvuru anında yaş, cinsiyet, yaşadığı yer, cilt rengi, güneş ışığına ne kadar saat maruz kaldığı, vücudunun yüzde kaçının güneş ışınlarına direkt maruz kaldığı, arabasının olup olmadığı, denize girip girmediği, giriyorsa hangi kıyafet ile girdiği soruldu. Bunun dışında, balık, sakatat, yumurta, süt ve süt ürünleri, portakal suyu, çay tüketiminin ne kadar sıklıkta olduğu, D vitamini tedavisi alıp almadığı, böbrek hastalığının nedenini, gastrointestinal sistemle ilgili ameliyatının olup olmadığı ayrıntılı olarak soruldu. Tüm bu bilgiler kaydedilerek istatistiksel analizler yapıldı. 83 hastadan serum 25(OH)D3 düzeyine göre; VD eksikliği olanlar, (<20 ng/ml), VD düzeyi normal olanlar (>30 ng/ml) olmak üzere 2 grup oluşturuldu. Aynı zamanda 83 hasta KBH evrelemesine göre Evre 3 (GFH 30-59 ml/dk/1,73 m2), evre 4 (GFH 15-29 ml/dk/1,73 m2) ve evre 5(GFH<15 ml/dk/1,73 m2) olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Gruplardaki; monosit, lenfosit ve doğal öldürücü hücrelerdeki vitamin D reseptör miktarı, etyolojik, besinsel, çevresel ve sosyoekoomik faktörler karşılaştırıldı. 25(OH)D3 düzeyine göre ayrılan gruplar arasında VDR miktarlarında anlamlı bir farklılık saptanmadı. KBH evreleriyle ayrılan gruplar arasında da VDR miktarlarında anlamlı bir farklılık saptanmadı. Sakatat ve portakal tüketimi, arabanın olmaması, vücudun güneş ışığına maruz kalma yüzdesi, denize girme ve deniz kıyafeti ile 25(OH)D3 düzeyi arasındaki anlamlı fark saptandı. Sonuç olarak immün hücrelerdeki; VDR düzeyi ile serum vitamin D düzeyi, VDR düzeyi ile KBH evresi arasında bir ilişki saptanmadı. Daha yüksek sayıdaki katılımcılarla çalışmalar yapılması için merak konusu oldu. Sakatat ve portakal tüketimi ile vitamin D düzeyinin ilişkili olduğu gözlendi. Beslenme alışkanlığındaki değişimin immün sistem üzerindeki etkisi incelenmiş olundu. Araba ile vitamin D arasında negatif korelasyon olması, denize girme ile vitamin D arasında anlamlı ilişkinin bulunması gibi istatistikler gazete, dergi ve söyleşilerde bu bilgilerin yayımlanması ile gündeme gelebilir. Sonuç olarak, toplumun daha bilinçli hale getirip vitamin D düzeyinin artışı sağlanarak olumlu etkilerinin görülmesi desteklenmiş olabilir.