Kronik boyun ağrılı hastalarda fiziksel uygunluk, günlük fiziksel aktivite, vücut kompozisyonu ve yaşam kalitesinin araştırılması

Boyun ağrısının dünyada giderek yaygınlaştığı ve hem genel nüfus hem de belirli meslek gruplarında artmakta olduğu görülmektedir. Bu çalışmanın amacı kronik boyun ağrılı hastalarda maksimal aerobik kapasite, kas kuvveti, gövde esnekliği, günlük fiziksel aktivite, solunum fonksiyonları, vücut kompozisyonu, yaşam kalitesi, anksiyete ve depresyonun yanı sıra hastalıkla ilişkili değişiklikleri araştırmak ve bu parametreleri sağlıklı kontrollerle karşılaştırmaktır. Çalışmaya 3 aydan daha uzun süredir, haftada en az 5 gün süren mekanik boyun ağrısı olan ve egzersizle ilişkili riski olmayan hastalar alındı. Kronik boyun ağrısı tanısı Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon bölümünde konuldu. Çalışmaya kronik boyun ağrılı 80 (40 kadın, 40 erkek) hasta ve 80 (40 kadın, 40 erkek) sağlıklı kontrol dahil edildi. Maksimal aerobik kapasite (VO2max) Astrand submaksimal egzersiz protokolüyle hesaplandı. El kavrama kuvveti ve sırt-bacak kuvveti dinamometreyle; gövde esnekliği fleksibilite ölçüm cihazıyla; günlük fiziksel aktivite metabolik holterle; solunum fonksiyon testleri taşınabilir spirometreyle ölçüldü. Vücut kompozisyonu biyoelektrik empedans analiz sistemiyle belirlendi. Baskı ağrı eşikleri mekanik basınç algometresiyle ölçüldü. Deri kıvrım kalınlıkları skinfold cihazıyla ölçüldü; bel, karın ve kalça çevre ölçümleri mezurayla alındı. Tüm katılımcılara SF-36 yaşam kalitesi anketi, Beck Depresyon Envanteri (BDE) ve Beck Anksiyete Envanteri (BAE), Pittsburg Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) ve Boyun Dizabilite İndeksi (BDİ) uygulandı. Veriler SPSS 18.0 bilgisayar programı kullanılarak analiz edildi. Yaş, vücut kütle indeksi, deri kıvrım kalınlıkları, bel, karın ve kalça çevre ölçümleri, bel/kalça oranı, gövde esnekliği, günlük toplam enerji tüketimi, günlük adım sayısı, günlük orta dereceli aktivite süresi, günlük şiddetli aktivite süresi, günlük çok şiddetli aktivite süresi, günlük aktif enerji tüketimi ve solunum fonksiyon testleri her iki cinsiyette de hastalar ile kontroller arasında istatistiksel olarak anlamlı fark göstermedi. Kronik boyun ağrılı kadın hastalarda kontrollere göre el kavrama ve sırt-bacak kuvvetlerini, suboccipital ve paraspinal-C7 baskı ağrı eşiği ölçümlerini ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesini daha düşük; PUKİ, BAE ve BDE'yi daha yüksek, kronik boyun ağrılı erkek hastalarda kontrollere göre VO2max ve sağlıkla ilişkili yaşam kalitesini daha düşük; vücut yağ yüzdesi ve PUKİ'yi daha yüksek bulduk. Suboccipital baskı ağrı eşiği ölçüm değerleri, kuvvet ölçümlerinin hepsiyle orta dereceli korelasyon gösterdi. Paraspinal-C7 baskı ağrı eşiği ölçüm değerleri sırt-bacak ve sağ el kavrama kuvvetleri ile orta dereceli korelasyon gösterdi. Kadın ve erkek hastalarda PUKİ skoru BDİ, BDE ve BAE ile pozitif korele iken, SF-36 ile negatif korelasyon gösterdi. Bu çalışma, sağlıklı kontrollere göre kronik boyun ağrılı kadın hastalarda el kavrama ve sırt-bacak kuvvetlerinin, baskı ağrı algılama eşiklerinin, yaşam ve uyku kalitesinin, anksiyete ve depresyon semptomatolojisinin bozulduğunu, buna karşın sağlıklı kontrollere göre kronik boyun ağrılı erkek hastalarda aerobik egzersiz kapasitesinin, vücut yağ yüzdesinin, yaşam ve uyku kalitesinin bozulduğunu açığa çıkardı. Kronik boyun ağrılı hastalarda sadece boyun bölgesi değil aynı zamanda tüm vücut fiziksel uygunluk, depresyon ve anksiyete parametrelerinin cinsiyet bazında değerlendirilmesinin hastalık yönetiminde daha yararlı stratejilerin geliştirilmesine katkıda bulunabileceği kanaatindeyiz.