Kronik lenfoid lösemi hastalarında interlökin-6 ve interlökin-10 polimorfizmleri

Kronik lenfositik lösemi (KLL) olgun görünümlü küçük monoklonal B lenfositlerinin periferik kan, kemik iliği veya lenfoid dokuda anormal artışı ile tanımlanan bir lösemidir. Sitokinler, organizmada immün sistemin regülasyonunda ve inflamatuar olaylarda önemli rol oynayan moleküllerdir. Bağışıklık sisteminden salgılanan sitokinlerin önemli bir kısmı interlökinler olup (IL) ana görevleri bağışıklık sistemi hücrelerini uyarmaktır. Bu nedenle bu çalışmada IL-6 ve IL-10'un KLL'deki bağışıklık sistemi üzerindeki genotipik etkileri araştırıldı. Bu amaçla KLL tanısı almış 100 hasta ve kanser öyküsü bulunmayan 70 sağlıklı birey çalışmaya dahil edildi. DNA, KLL hastalarından ve kontrol gruplarından alınan kan örneklerinden izole edildi. IL-10 (1082 A/G ve 819 C/T) ve IL-6 (174 G/C) promotör bölgelerindeki polimorfizmler RT-PCR ile çalışıldı. Genotip ve allel frekansları direkt olarak hesaplandı. KLL hastaları ve kontrol grupları arasındaki genotipik dağılımların istatistiksel önemi ki-kare testi ile değerlendirildi. 100 KLL hastasında IL-10 1082 A/G bölgesi için, 45 yabanıl tip AA, 40 AG ve 15 mutant tip GG genotipi tespit edildi. IL-10 819 C/T bölgesinin genotipik dağılımı 37 hastada CC, 50 hastada CT ve 13 hastada TT genotipinde saptandı. IL-6 174 G/C bölgesinde ise 62 hastada GG, 30 hastada GC ve 8 hastada CC genotipleri tespit edildi. IL-10 1082 A/G, 819 C/T ve IL-6 174 G/C bölgelerinde KLL hastaları ile kontrol grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmedi (p> 0.05). IL-10 1082 bölgesinin allel frekansları hasta grubunda A ve G için sırasıyla 0.65 ve 0.35 olarak tespit edilirken, kontrol grubu için 0.71 ve 0.29 olarak belirlendi. 819 bölgesinin allel frekansları hasta grubunda 0.62 (C) ve 0.38 (T), kontrol grubunda ise 0.61 (C) ve 0.39 (T) olarak bulundu. IL-6 174 bölgesinin allel frekansları ise hasta grubunda 0.77 (G) ve 0.23 (C) ve kontrol grubunda ise 0.79 (G) ve 0.21 (C) olarak hesaplandı. Bu çalışmanın sınırları içinde hasta sayısı dikkate alındığında, IL-10 ve IL-6 genotip frekansları istatiksel olarak KLL hastaları ile ilişki görünmemektedir. Tüm interlökin SNP'lerin mutant alelleri, hasta grubunda kontrol grubundan daha yüksek bir frekansta tespit edildi. Bu nedenle, örnek sayısı arttıkça gelecekteki çalışmalarda bu interlökinlerin SNP'leri ve KLL arasındaki olası ilişki belirlenebilir.