Kronik obstrüktif akciğer hastalıklarında ürotensin-II düzeyleri

Kronik Obstruktif Akciğer Hastalığı kalıcı solunum yolu semptomları ve/veya zararlı partikül veya gazlara maruziyetin neden olduğu hem alveoller anomaliler ve hem de hava yolu darlığı ile karakterize önlenebilir bir hastalıktır. Alevlenmeler hastalığın progresyonunu ve mortaliteyi etkilemektedir. Kronik Obstruktif Akciğer Hastalığı alevlenmesinin şiddetini tahmin etmek ve sonucunu öngörmek için yeni bir yaklaşım da biyomarkerlerin kullanılmasıdır. KOAH, hava yollarında, akciğer parankiminde ve pulmoner vasküler yapılarda kronik inflamasyon ile karakterizedir. Enflamasyonun yanı sıra pulmoner vasküler yatağı etkileyen endotel disfonksiyonunun da KOAH patogenezinde önemli rolü olduğu ve KOAH'lı hastalarda endotel disfonksiyon belirtecinin arttığı gösterilmiştir. Bir siklik petid olan Ürotensin-II günümüzde bilinen en güçlü endojen vazokonstriktör moleküldür ve kardiyovasküler sistem üzerindeki etkileri halen araştırılmaktadır. Çalışmamızda KOAH olgularında serum ürotensin-II düzeylerinin belirlenmesi, serum ürotensin-II düzeyleri ile sağ ventrikül disfonksiyonu arasında ilişkinin değerlendirilmesi, KOAH hastalarda sağ ventrikül disfonksiyonunu tahmin etmede serum ürotensin-II optimal cutt-of değerinin belirlenmesi ve diğer klinik, laboratuar parametreler ile ürotensin-II arasında ilişkinin değerlendilmesi amaçlanmıştır. Çalışmaya kliniğimizde yatan ve KOAH tanısı konulmuş 18 yaş üstü, 80 hasta dahil edildi. Çalışmaya dahil edilen hastaların yaşları, cinsiyetleri, yaşayan ve mortal seyreden hastalar, ek hastalık durumları, hemogram, CRP, karaciğer ve böbrek fonksiyon değerleri, solunum fonksiyon testi parametreleri, kan ürotensin-II düzeyleri radyolojik görüntülemelerdeki sağ ventrikül bulguları kaydedildi. Hastalar ile benzer yaş ve cinsiyette olan 30 olgu kontrol grubu olarak belirlendi. Çalışma yaşları 35 ile 93 arasında değişmekte olan, 92'si (%83.6) erkek ve 18'i (%16.4) kadın olmak üzere toplam 110 olgu ile yapıldı. Yaş ortalaması 67.57±11.97 yıldı. Olgular "Çalışma" (n=80) ve "Kontrol" (n=30) olmak üzere iki grup altında değerlendirildi. Çalışma grubundaki olguların yaşları 37 ile 93 arasında değişmekte olup, 69'u (%86.3) erkek ve 11'i (%13.7) kadındı. Yaş ortalaması 68.90±11.39 yıldı. Gruplar arasında yaş ortalamaları ve cinsiyet dağılımları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Olguların 92.5'i sağken, %7.5'i vefat etmişti. Sağ ve ex olan olgular arasında ürotensin-II düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Olguların%81.3'ünün ek hastalığı vardı, ek hastalığı olan ve olmayan olgular arasında ürotensin-II düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). SFT'ye göre %10'u evre 2, %65'i evre 3 ve %25'i evre 4 KOAH hastasıydı. SFT evreleri arasında ürotensin-II düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Ürotensin-II düzeyi ile üre arasında ters yönlü, orta düzeyli (%31.9) ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardı (p:0.004; p<0.05). Ürotensin-II düzeyi ile diğer biyokimyasal parametreler arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki yoktu (p>0.05). Çalışma grubunun ürotensin-II düzeyi, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksekti (p:0.001; p<0.05). Hasta başı EKO'da bakılan pik gradient değeri 20 mmHg ve üzeri pozitif kabul edildi. Çalışma grubundaki olguların %48.8'inin PG düzeyi pozitif iken, %51.2'sinin negatifti. PG düzeyi pozitif ve negatif olan olgular arasında ürotensin-II düzeyleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Kronik Obstruktif Akciğer Hastalığı tanısında ürotensin-II düzeyi ROC eğrisi ile değerlendirildiğinde eğri altında kalan alan 0.797, standart hatası 0.05'ti. ROC eğrisi altında kalan alan 0.5'ten anlamlı şekilde yüksek bulunmuştur (p:0.001; p<0.05). Kronik Obstruktif Akciğer Hastalığı tanısında ürotensin düzeyi tespit edilen cut-off noktası >4.21 olup bu değerin duyarlılığı %66.2, özgüllüğü %86.7 olarak bulunmuştur. KOAH kronik, inflamatuar bir süreç olup, bu süreçte endotel disfonksiyonu ve buna bağlı sağ ventrikül yetmezliği bulguları gelişebilmektedir. Serum ürotensin-II düzeylerinin KOAH'lı hasta grubunda yüksek bulunması hava yolu obstruksiyonu gelişebileceğini öngörmede faydalı bir parametre olabilir. Ancak bu konuda daha detaylı çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: KOAH, ürotensin-II, sağ ventrikül disfonksiyonu