Kronik periodontitis hastalarının çiğneme kaslarının kalınlığının değerlendirilmesi

Periodontitis en sık görülen kronik enflamatuar hastalıklardan biridir. Periodontitisin oral fonksiyonların kaybına neden olduğu iyi bilinmektedir; bu nedenle ısırma kuvveti ve masseter ve temporal kasların kalınlığı ile ölçülebilen çiğneme kapasitesini etkileyebilir. Ayrıca periodontal tedavinin çiğneme fonksiyonu üzerinde olumlu etkileri olduğu bilinmektedir. Bu çalışmanın amacı, kronik periodontitis hastalarının periodontal tedavi öncesinde ve sonrasında masseter ve temporal kas kalınlıklarının ultrasonografi ile ölçülerek, periodontitisin ve periodontal tedavinin çiğneme yeteneklerine etkisinin belirlenmesidir. Çalışmaya dahil edilen hastalar klinik ve radyolojik muayene ile belirlendi. Hastaların masseter ve anterior temporal kaslarının kalınlıkları bilateral olarak istirahatte ve maksimum kontraksiyonda ultrasonografi ile ölçüldü. Hastaların periodontal ölçümleri ve tedavileri tek bir hekim tarafından tamamlandı. İstatistiksel analiz için IBM SPSS 20.0 (IBM Corp., Armonk, NY) istatistik programı kullanıldı. Anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak belirlendi. Periodontal ölçümlerin tedaviden önceki ile tedaviden sonraki değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0,05). Masseter ve anterior temporal kasların kalınlıklarının USG ölçümlerinde hem istirahat hem de kontraksiyondaki değerlerde tüm zaman aralıklarında istatistiksel olarak anlamlı artış izlenmiştir (p<0,05). Tüm kas gruplarında erkek hastaların kas kalınlıkları kadın hastalardan daha yüksek izlenmiştir. Bu çalışmada periodontal tedavinin çiğneme kaslarının kalınlığını ve çiğneme performansını arttırdığı gösterilmiştir. Kronik periodontitis hastalarının zaman kaybetmeden periodontal tedavi için yönlendirilmeleri gereklidir.