Investigating effects of agmatine in chronic social isolation model

Amaç: Agmatin santral sinir sisteminde yaygın bulunan, nörotransmiter/nöromodülatör fonksiyonları olan endojen bir maddedir. Daha önce antidepresan ve anksiyolitik etkileri araştırılmış olan agmatinin bu çalışmada sıçanlarda kronik sosyal izolasyon (Sİ) modelinde etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntem: Sprague Dawley sıçanlar control, Sİ, Sİ+Fluoksetin (FLU) ve Sİ+Agmatin (AGM) 4 gruba (n=8/grup) ayrılmıştır. Hayvanlar tek olarak kafeslere alınarak 5 hafta süre ile izole edilmişler, hemen ardından kontrol ve Sİ gruplarına serum fizyolojik, Sİ+FLU ve Sİ+AGM gruplarına ise 15mg/kg FLU veya 40mg/kg AGM 10 gün süreyle günde tek doz olacak şekilde intraperitoneal olarak verilmiştir. Açık alan (open field; OF), yükseltilmiş artı labirent (elevated plus maze; EPM), yeni obje tanıma (novel object recognition; NOR) ve bilye gömme (marble burying; MB) testleri yapılmıştır. Tüm hayvanlar dekapite edilerek moleküler analizler için prefrontal korteks diseksiyonu yapılmıştır. Bulgular: Sİ grubunda kontrol grubu ile karşılaştırıldığında OF testinde toplam aktivitede azalma, EPM testinde kapalı kollara geçiş sayısını ve süresini arttırmış, NOR testinde ayırd etme indeksinde bozulma ve MB testinde bilye gömmeyi artırmıştır. Bu değişikliklerin FLU tedavi grubunda kısmen, AGM tedavi grubunda ise tamamen geri döndüğü görülmüştür. Sİ grubunda IL-1B ve NF-kB mRNA ekspresyonlarında artış olduğu bu artışın FLU tedavi grubunda kısmen, AGM tedavi grubunda ise tamamen baskılandığı görülmüştür. Sonuçlar: Bu çalışmanın sonuçları AGM'nin Sİ ile meydana gelen değişiklikler üzerinde etkili olduğunu ve bu etkiyi kısmen proinflamatuar sitokinlerin üretimini baskılayarak yapabileceğini göstermiştir. Anahtar sözcükler: Agmatin, fluoksetin, sosyal izolasyon, proinflamatuar sitokinler