Kırsal topluluklarda tarımsal suç olgusu: Denizli Bozkurt örneği

Tarımsal suç mağduriyeti konusunun ele alındığı bu çalışmanın amacı, çiftçilerin neden suça maruz kalmadan önce emniyet tedbiri uygulamadıklarını tarımsal suç mağduriyeti sürecine ilişkin sosyolojik bir model oluşturarak anlayabilmektir. Bu amacın gerçekleştirilebilmesi için nitel araştırma yöntemlerinden biri olan kuram oluşturma tercih edilmiş ve Kathy Charmaz'a ait yapılandırmacı bakış açısının esasları takip edilmiştir. Çalışma Denizli'nin Bozkurt ilçesinde yapılmıştır. 2017-2019 yılları arasında meydana gelen on sekiz farklı tarımsal suçun mağduru olmuş yirmi bir çiftçiyle yapılan yarı yapılandırılmış görüşmeler temel veri setini oluşturmuştur. Veri, mağduriyet öncesi ve mağduriyet sonrası olmak üzere iki aşamalı olarak analiz edilmiştir. Analiz sonucunda çiftçilerin, ani tarımsal suç mağduriyeti ve anlaşmazlığa dayalı tarımsal suç mağduriyeti olmak üzere iki farklı tarımsal suç mağduriyeti süreci yaşadıkları tespit edilmiştir. Çiftçiler, mağduriyet öncesinde neredeyse hiç emniyet tedbiri uygulamamaktadırlar. Anlaşmazlığa dayalı tarımsal suça maruz kalan çiftçiler, bu suçları yaşadıkları yere dair genel güvenlik algılarını olumsuz etkilemeyen bireysel olaylar olarak nitelendirmektedirler. Ani tarımsal suça maruz kalan çiftçilerden köyde doğup büyüyenlerin çoğunluğu kırdaki ekonomik, kültürel ve coğrafi durumdan ötürü suça maruz kaldıktan sonra da emniyet tedbirini hayata geçirme ve devam ettirme olanağına sahip değillerdir. Olanağa sahip az sayıdaki çiftçi, kendi kimliklerini yansıttığını düşündükleri köylerini güvenilmez ilan etmek istememektedirler. Kentte maruz kaldıkları kısıtlanmışlık duygusundan tek kaçışı kırda gören kent kökenli çiftçiler ise hayallerindeki kırsal cennet imgesinin zarar görmesini istememektedirler. Bu tespitler doğrultusunda, araştırmacıların kent merkezli bakış açılarıyla yorumlamakta ve anlamakta güçlük çektikleri tedbirsiz çiftçi davranışının, çiftçilerin kırda suçun olmadığına dair bir toplumsal gerçeklik inşa etmeye ihtiyaç duymalarından kaynaklandığı sonucuna varılmıştır. Bu sonuç kırdaki suç olgusunun kenttekinden farklılığını ve kıra özgü bakış açısıyla ele alınması gerektiğini bir kez daha kanıtlamıştır.