Kuantum yazma tekniğinin ilköğretim 7. sınıf öğrencilerinin yazma becerileri ve yazmaya yönelik tutumları üzerindeki etkisi

Bu çalışmanın amacı, Kuantum yazma tekniğinin, öğrencilerin yazma tutumuna ve yazma başarısına etkisini belirlemek ve yazınsal çerçeveye yeni bir yöntem eklemektir. Çalışmada, ön test ve son test kontrol grubu ile deneysel tasarım yöntemi kullanılmıştır. 2016-2017 eğitim-öğretim yılında yedinci sınıfta Türkçe dersi alan 51 öğrenci (kız = 51) çalışmaya dâhil edildi ve 1 çalışma ve 1 kontrol grubu oluşturuldu. Çalışma ve kontrol grubu sırasıyla 26 ve 25 öğrenciden oluşmaktadır. Çalışma grubunda, Kuantum Öğrenme Modeline (KÖM) dayalı Kuantum Yazma Tekniği uygulanmışken, kontrol grubunda ise geleneksel (klasik) yazma tekniği uygulanmıştır. Araştırma, Ağrı/merkez ilçede bir ilköğretim okulunda, sekiz hafta boyunca devam etmiştir. Araştırmanın verileri (Yazmaya Yönelik Tutum Ölçeği 'YAYTÖ' ve Analitik Puanlama Anahtarı) toplanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde t-testi kullanılmıştır. Çalışmada aşağıdaki sonuçlar elde edilmiştir: Çalışma ve kontrol grubu arasında ön tutum testi ile son tutum testinden aldıkları puanlar arasında anlamlı fark gözlenmiştir. Çalışma ve kontrol grupları arasında ön test ortalama puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı fark yoktu. Çalışma ve kontrol grupları arasında son test ortalama puanları açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Çalışma grubunda öncesi ve sonrası başarı test puanlarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu, ancak kontrol grubunda istatistiksel olarak anlamlı fark olmadığı görülmüştür. Çalışma süresince yedi farklı yöntem denenmiştir. Yazma kabiliyeti, aynı konuyu çalışma ve kontrol gruplarına vererek test edildi. Ortalama skorlar açısından, uygulanan yöntemlerin hepsinde, çalışma grubu ile kontrol grubu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulundu. Bu çalışma, çalışma grubundaki öğrencilerin daha başarılı olduğunu ve kontrol grubuna göre daha yüksek puan aldığını göstermiştir.