Identity construction of queer migrants in their host countries and the role of NGOs

Göç gibi hayatımızdaki köklü değişiklikler, kimliği etkilemekte ve hem psikolojik hem de fiziksel etkilerle kişinin çevresini nasıl anladığını şekillendirmektedir. Bu süreçte, ev sahibi ülkenin tutumu yeni çevreye uyum sağlamada büyük rol oynamaktadır. Kültürel benzerlikler, STK'ların tutumları ve kapsayıcı politikalar, ev sahibi ülkenin olumlu tutumuyla birlikte güvenli alanların yaratılmasında etkili olmaktadır. Türkiye, mültecilere ve uluslararası korumaya ihtiyaç duyan diğer insanlara ev sahipliği yapma konusunda dünyada ikinci sırada yer alırken (UNHCR, 2024), göçmen toplumuna yönelik önyargılar kayda değer bir sorundur. LGBTQ+ topluluğuna yönelik süregelen düşmanlıkla birleştiğinde, Türkiye'deki queer göçmenler günlük yaşamlarında çeşitli zorluklarla karşılaşmaktadır. Bu çalışma, bağlamsal ve dinamik bir kimlik anlayışını temel aldığından, Kiesling'in duruş teorisini kullanarak queer göçmen bireylerin bu marjinalleştirilmiş kimlikleri nasıl müzakere ettiklerini anlamayı amaçlamaktadır. Bu amaçla, kartopu örnekleme yoluyla sekiz katılımcıyla derinlemesine yarı yapılandırılmış görüşmeler ve sosyal medya scrollback görüşmeleri yapılmıştır. Bulgular, göç deneyiminin kuir göçmenler arasında derin bir özdüşünüme yol açtığını ortaya koymaktadır. Sosyal yaşamlarında, göçmen kimliklerinden ziyade kuir kimlikleri kilit bir rol oynamaktadır. Bu kimliklerin kesişimi karmaşık olsa da, dil (hem Türkçe hem de Lubunca) aidiyet ve ifade için kilit bir araç olmaya devam ediyor. Katılımcılar ayrıca yasal farkındalık, topluluk oluşturma ve dayanışmayı teşvik eden kuir odaklı STK desteğine duyulan ihtiyacı vurgulamaktadır.