Kula volkanik alanının (Manisa) yeriçi yapısının alıcı fonksiyon analizi ile incelenmesi.

Batı Anadolu'da bulunan Kula Volkanik Alanı, volkanik açıdan oldukça aktif ve genç kabul edilen bölgelerden birisidir. Temelde Paleozoyik yaşlı Menderes Masifi'nin hakim olduğu bilinmektedir. Bu bölgede, Kuvaterner yaşlı toplamda 99 adet monojenik çıkış merkezi bulunmakta olup üç ayrı evrede gerçekleştiği bilinmektedir. Alıcı fonksiyon analizi yöntemi sismoloji alanında üç bileşenli sismik istasyonların kullanılmasıyla kabuk kalınlığı ve Moho topoğrafyası hakkında bilgi edinmek için kullanılmaktadır. Ayrıca bu yöntemde 30 derece ya da daha büyük uzaklıktan gelen dalgalar olan telesismik cisim dalgaları kullanılmıştır. Çalışma kapsamında toplam 13 adet hızölçer sismik istasyonda kaydedilen aletsel büyüklüğü 6.7 ve 5.8 Mw olan ve belirlenen merkez noktaya olan episantr uzaklıkları (30° ≤ ∆ ≤ 90°) arasında bulunan 178 adet telesismik verisi kullanılmıştır. Elde edilen veriler gruplandırılmış, uygun Gauss süzgeç parametresi seçilmiş ve ters çözüm işlemi yapılarak belirlenen programlar ve yazılımlar yardımıyla 1B S-dalga hızı modelleri ve kabuk kalınlığı hakkında bilgi edinilmesi amaçlanmıştır. Elde edilen sonuçlara göre Kula Volkanik Bölgesi ve yakın çevresindeki kabuk kalınlığının 28-29.9 km arasında olduğu ve Menderes Masifi Çekirdek Kompleksi çevresinde elde edilen 38 - 44.5 km'lik kabuk kalınlığı değeri ile ayrıştığı gözlenmiştir. Daha önce yapılan çalışmalar ve Batı Anadolu'da elde edilen veriler ile büyük ölçüde uyumluluk göstermektedir. Batı Anadolu için belirtilen 20-25 km Moho derinlik değerleri kısmen uyum göstermektedir ve ergiyik bölgelerinin visko-elastik malzeme davranışı dikkate alındığında düşük Vp hızı sergilemesi beklenen bu zonun en az 35 km derinliğe kadar sokulduğuna işaret etmektedir. Ayrıca Moho derinliği için elde edilen 29.9 km değeri de petrolojik veriler ile uyum sağladığı belirlenmiştir.