Kur'ân-ı Kerîm kırâatinde müzikal tavırlar

Kur'ân-ı Kerîm, içinde birçok ilmî disiplini barındırmaktadır. Bunlardan biri de Kur'ân-ı Kerîm tilâvetidir. Hz. Peygamber (sav.), Kur'ân'ı, güzel ses ve makam ile okumayı övmüştür. Kāriler, bu övgüye mazhar olabilmek ve Kur'ân'ı, gönüllerde hissettirebilmek için, tilâveti, sanat boyutuna taşımışlardır. Mûsikîşinas kāriler, zaman içerisinde bulundukları coğrafyaların etkisiyle kendilerine özgü tilâvet tavrı oluşturmuşlardır. Bu tavırlar içerisinde en yaygın olarak kullanılan tavırlar, İstanbul ve Arap tavrıdır. Tezimizin birinci bölümünde kavramsal çerçeve kapsamında kırâat, tilâvet, tecvid ve tavır, üslup kavramları incelenmiştir. İkinci bölümde mûsikî ilmi ve kırâat ilimlerinin tarihsel süreci ele alınmıştır. Üçüncü bölümde İslam'da mûsikînin ilmî dayanağı incelenerek kutsal kitaplar ve mûsikî ilişkisi üzerinde durulmuştur. Dördüncü bölümde XX. yüzyılda yaşamış mûsikişinas Türk ve Arap kārilerin hayatları kısaca anlatılmıştır. Beşinci ve son bölümde Kur'ân kırâatinde en çok kullanılan İstanbul ve Arap tavırları incelenmiş, alanın uzmanları ile yapılan görüşmeler neticesinde belirlenen kārilerden tespit edilen aşr-ı şerîfler notaya alınarak geçki analizleri gösterilmiştir. Notalar ve geçkiler, İstanbul ve Arap tavrı Kur'ân kırâatine örnek notasyon olarak çalışılmıştır.