Küresel iklim değişikliğinde birleşmiş milletlerin rolü ve Kyoto dönemlerinin Türkiye'deki gelişim süreci ve uygulamaları

İklim değişikliği sorunu küreselleşmenin etkisiyle birlikte uluslararası boyut kazanan bir çevre sorunu haline gelmiştir. 1992 yılında gerçekleşen Rio Konferansı'ndan bu yana iklim değişikliği sorunu hakkında bir farkındalık yaratılmış, 1997 yılında gerçekleşen 3. Taraflar Konferansı'nda şekillenen Kyoto Protokolü'nde, Ek-I listesinde yer alan ülkelerin Kyoto I.Yükümlülük Dönemi'ni kapsayan 2008-2012 yıl aralığı için sera gazı azaltımı kararı alınmıştır.Ancak 2012 sonrası için oluşturulacak iklim değişikliği rejiminde, Hükümetlerarası İklim Değişikliği Paneli (IPCC) raporlarının da belirttiği gibi yerküre ısısının 2°C ile sınırlandırılması için yeni anlaşmaya sera gazı azaltımı konusunda gelişmekte olan ülkelerin de dahil edilmesi gerçeği müzakereleri şiddetlendirmiş ve umutla beklenen 2009 Kopenhag İklim Zirvesi'nde uzlaşmaya varılamamıştır. Sonraki müzakerelerde özellikle ülkelere getireceği ekonomik maliyetler sebebiyle genel ve kapsayıcı bir anlaşma üzerinde karar birliği sağlanamamıştır. Bu çalışmada son dönemde meydana gelen gelişmeler ışığında özellikle 2015 Paris İklim Zirvesi'nin, Kyoto Protokolü II. Yükümlülük Dönemi'nin bitimini izleyen 2020 sonrası dönemi için bir anlaşmayla sonuçlanıp sonuçlanmayacağı ve Türkiye'nin iklim değişikliği müzakerelerindeki pozisyonu ve nasıl bir "Ulusal Katkı" sağlayacağı analiz edilmiştir.