Küreselleşme sürecinde beşeri sermaye ve istihdam-işsizlik ilişkisi "Türkiye-OECD ülkeleri karşılaştırması"

Geçmişten günümüze üretim sürecinde yer alan en önemli faktör olarak görülen insan gücü, gelişmişlik düzeyi fark etmeksizin her ülke tarafından her zaman üzerinde önemle durulan bir kavram olmuştur. Mesleki ve teknik birikimle yetişkin işgücü haline gelen insan gücü, beşeri sermaye kavramıyla eş anlamlı olarak kullanılmaktadır. Beşeri sermaye insan gücünün eğitim, bilgi, kültür ve donanımının artırılmasını ifade etmektedir. Teknolojik donanımlı eğitim, gerek istihdam oranının gerekse üretimde verimliliğin artırılmasında etkili olmakta, inovatif üretime yönelimi de artırmaktadır. İşgücünün eğitim düzeyi ve niteliğinde görülen yetersizlik, işgücü piyasasındaki taleplerin çoğunlukla karşılanamaması neticesinde işsizlik sorunlarının ortaya çıkmasına neden olmaktadır. Bireylerin istihdamı, politika yapıcıların istihdam hedeflerinin gerçekleştirilebilmesi, emek piyasasında yetişkin işgücü gereksiniminin karşılanabilmesi, beşeri sermaye unsurlarına gereken önemin verilmesiyle mümkündür. Bu çalışmada; Türkiye ve OECD ülkelerinin beşeri sermaye, istihdam ve işsizlik yapıları incelenirken 1990'lı yıllardan 2017 yılına kadar olan dönemi kapsayacak şekilde literatür taraması yapılarak güncel verilerin kullanılmasına özen gösterilmiştir. Türkiye'de doğumda beklenilen ortalama yaşam süresinin arttığı, bebek ölüm oranlarının ise azaldığı görülmüştür. Eğitim düzeylerine ilişkin Türkiye-OECD karşılaştırmalarında; lise, lise altı ve yükseköğretim düzeyindeki incelemeler derinleştirildiğinde, eğitim seviyesine paralel olarak yetişkin istihdam oranları OECD ülkelerinde artmaktadır ve Türkiye, OECD ortalamalarının gerisinde kalmaktadır. Türkiye'de eğitim seviyelerine göre işsizlik oranlarının özellikle son yıllarda eğitim seviyesinden bağımsız olarak birbirine yakın seyrettiği görülmüştür.