Kütahya yöresi orman yangını sahalarında silvikültürel uygulamaların değerlendirilmesi

Bu doktora tez çalışmasında, orman yangını geçirmiş ve Kütahya yöresinde örneklenen üç adet yangın sonrası ağaçlandırma yapılan sahada uygulanan silvikültürel müdahaleler, yöreden örneklenen gençleştirme alanları ve ağaçlandırma sahaları ile birlikte irdelenerek değerlendirilmiştir. Gerek ağaçlandırmada öncelikli olan yangın sahaları ve gerekse Orman Genel Müdürlüğü'nün ilgili tebliği doğrultusunda yangın sonrası yapılan ağaçlandırma çalışmaları irdelenerek, bu yörelerde özellikle yangın sonrası ağaçlandırma sahası ile benzer yaş ve mevkiye sahip alanlarda yapılan ağaçlandırma ve doğal gençleştirme sahaları da 1000 m² büyüklüğünde dokuz adet alan örneklenerek yaş, boy ve dip çap bakımından karşılaştırılmıştır. Araştırmada, yangın sonrası ağaçlandırılan saha, normal ağaçlandırma sahası ve gençleştirme sahalarında uygulanan silvikültür tekniğine göre gençleştirme ve ağaçlandırma çalışmalarının başarısı üzerine etkileri incelenmiş, elde edilen sonuçlara göre bazı önerilerde bulunulmuştur. Uygulanan korelasyon analizi sonucunda genel olarak çalışmaya konu özellikler arasında istatistiksel bakımdan anlamlı (p<0.01) pozitif ilişkiler belirlenmiştir. Uygulanan varyans analizi sonucu, örneklenen alanlar büyüme özellikleri bakımından genel olarak karşılaştırıldığında yangın sonrası ağaçlandırılan sahalar ile gençleştirme ve normal ağaçlandırma sahaları arasında %99 önem düzeyinde istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak, orman yangını sonrası ağaçlandırılan sahalarda başarı durumu belirlenerek, çalışmaların ne ölçüde süreklilik ilkesine uygun olarak yürütülebildiği, başarısızlık nedenlerinin ortaya konulması ortaya çıkan silvikültürel gereksinimlerin belirlenmesi ile ormancılıkta yangın kültürü, denetimli yakma gibi uygulamalara katkı sağlanmıştır.