Kuvvetler ayrılığı teorisi kapsamında Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi

Devletlerin yapısı ve işleyişini belirleyen anayasalar en üst hukuki statüyü ifade etmektedir. Anayasalar, toplumun kaderi ile ilgili verilecek kararların dayanağını oluştururken devletin yol haritası olma gibi bir yönü de bulunmaktadır. Ancak ülkelerin ulaşmayı hedefledikleri demokratik toplum için tek başına anayasanın varlığı yeterli değildir. Zira bu hukuki belgenin toplumun iradesini yansıtabilmesinin yanında insan hak ve özgürlükleri ile demokrasiyi hâkim kılabilmesi için iktidarın keyfi uygulamalarını engelleyici nitelikte olması gerekir. Anayasacılık olarak tanımlanan bu ifade Montesquieu'nun hukuk dünyasına kazandırdığı kuvvetler ayrılığı ilkesinin uygulanması ile gerçekleşebilecektir. Ülkeler yönetim tarzı bakımından farklı hükümet modelleri benimseyebilmektedirler. Demokratik olarak bilinen ve en çok uygulanan kuvvetler ayrılığına dayalı hükümet sistemleri; parlamenter sistem, yarı başkanlık sistemi ve başkanlık sistemi temel bir ölçüt olarak karşımıza çıkmaktadır. Her ülke doğal olarak kendi kültürel ve sosyal yapısına uygun olacak şekilde toplumun isteklerini karşılayabilecek ve demokrasiyi işletebilecek sistemi uygulamak ister. Ülkemiz özelinde de bu tercih uzun bir süre parlamenter sistemden yana kullanılmıştır. Ancak uygulanan bu sistem ihtiyaçlara bir türlü cevap veremediği için üzerinde pek çok değişiklik yapılmıştır. Söz konusu değişiklikler daha çok yürütmenin daha fazla güçlendirilmesi noktasında toplanmıştır. Nihayetinde son yapılan anayasa değişikliği ile parlamenter sistem üzerinde değişiklik yapmaktan vazgeçilerek sistem tümüyle kaldırılmış ve Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemi getirilmiştir. Yeni sistem, eleştiri ve tartışmaları da beraberinde getirmiştir. Bu çalışmada kuvvetler ayrılığı teorisinin temelleri ile hükümet sistemlerine etkisi ile Cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine yönelik yapılan eleştiri ve tartışmalar kuvvetler ayrılığı ilkesi bağlamında irdelenmiştir. Anahtar Kelimeler: Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi, Kuvvetler Ayrılığı, Anayasacılık.