Investigation of the effects of l-theanine on kidney tissue in diabetic rats

Diabetes mellitus (DM) böbrek hasarına ve disfonksiyonu ile sonuçlanabilen hiperglisemi ile karakterize olan dünyada yaygın bir hastalıktır. Bu çalışmanın amacı dünyada oldukça çok tüketilen yeşil ve siyah çaya özgü bir amino asit olan L-Theaninin (LTEA) diabetik sıçanların böbrek dokularında oluşan hasara karşı koruyucu olup olamayacağını belirlemekti. Sıçanlar dört gruba ayrıldı (n=6/grup): SHAM, LTEA, DM ve DM+LTEA. DM, 120 mg/kg nikotinamid (NA) ve 60 mg/kg streptozotosin (STZ) i.p enjeksiyonları ile indüklendi. LTEA tedavisi 28 gün boyunca oral gavaj yoluyla uygulandı. Serum glukoz, albümin, kan üre azotu (BUN), kreatinin ve elektrolitlerin seviyeleri otoanalizörle belirlendi. Serum ve doku sistatin C ve anjiyotensin-dönüştürücü enzim 2 (ACE2) seviyeleri ELISA kitleri kullanılarak, oksitlenmiş ve toplam indirgenmiş glutatyon (sırasıyla GSSG ve TGSH) seviyeleri ise ticari deney kitleri kullanılarak belirlendi. Böbrek dokuları histopatolojik olarak da değerlendirildi. Diyabetik sıçanlara LTEA tedavisi, serum GSSG/TGSH oranını ve demir düzeylerini düşürmüş, böbrek TGSH düzeylerini ise anlamlı artırmıştır (p<0.05). Diğer taraftan, serum sistatin C düzeylerini istatistiksel olarak anlamsız düzeyde düşürmüş olmasına rağmen böbrek sistatin C ve serum/böbrek ACE2 düzeylerini değiştirmede etkili olamamıştır (p>0.05). Ancak, diyabetik sıçan böbreklerinde görülen histopatolojik komplikasyonları azaltmada etkili olmuştur. Sonuç olarak, LTEA'nın sıçanlarda diyabetik nefropatiye bağlı komplikasyonları azaltmaya katkı sağlayabilecek bir amino asit olduğunu söylemek mümkündür. Bununla birlikte, diyabetik insan böbreğinde oluşabilecek hasara karşı LTEA'nın etkinliğinin araştırılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Anjiyotensin-Dönüştürücü Enzim 2, Diabetes Mellitus, Elektrolit, Glutatyon, Böbrek, L-Theanin, Sistatin C