Laparoskopik cerrahide fonksiyonel rezidüel kapasite (FRK) değişiklikleri ve yapılan recruitment manevrasının fonksiyonel rezidüel kapasiteye etkisi

Amaç: Çalışmanın temel amacı laparoskopik kolesistektomi sırasında mekanik ventilasyon ve genel anestezi altındaki hastalarda, recruitment yapılan ve yapılmayan hastaların FRK ve statik kompliyans değerlerini karşılaştırmaktır. İkincil çıktılar ise; recruitment manevrası uygulanan ve uygulanmayan hasta gruplarında atelektaziyi klinik olarak öngörebilmek amacıyla derlenme odasında yapılan, oda havası testi değerlerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Etik kurul onayı ve onam alınmasını takiben toplam 48 hasta çalışmaya alındı. Protokolün belirtilen zamanlarında; FRK ve statik kompliyans ölçümleri alındı. Bazal ölçümler entübasyon sonrası alındıktan sonra, hasta çalışma grubundaysa pnömoperitoneum öncesi 30 cmH2O ile 15 saniyelik recruitment manevrası uygulanarak çalışma grubunda ölçümler tekrar alındı. Pnömoperitoneum ile birlikte her iki grupta da ölçümler alındı. Pnömoperitoneum boşaltıldıktan sonra çalışma grubunda bir ölçüm daha alındı ve bu ölçüm sonrasında çalışma grubuna aynı recruitment manevrası uygulanırken kontrol grubuna uygulanmadı. Operasyon sonunda her iki gruptan ölçüm alındı. Bütün hastalara derlenme odasında oda havası testi uygulandı. Bulgular: Her iki grupta da bazal FRK ve statik kompliyans değerleri benzerdi. Çalışmanın primer amacı olan; gruplar arasında operasyon başında ve sonunda ölçülen FRK ve Statik Kompliyans (Cs) absolut farkları sırasıyla; ΔFRK T5-T1 p˂0,001, ΔCs T5-T1 p˂0,001 olarak saptandı. Çalışmanın sekonder amacı olan atelektaziyi öngörebilmek amacıyla yapılan oda havası testinde; çalışma grubunda 2 hastada (%9) oda havası testi pozitif iken, kontrol grubunda 5 hastada (%20) hastada oda havası testi pozitif olarak saptandı. Bu durum istatistiksel olarak anlamlı fark yaratmasa da (p=0,268) klinik olarak anlamlı bir fark yaratmaktadır. Sonuç: Bu çalışmanın sonucunda; laparoskopik cerrahi prosedürlerinde sağlıklı akciğerlerde alveoler recruitment manevrasının pnömoperitoneum öncesinde uygulanması istatistiksel olarak daha iyi statik kompliyans değerleri sağlarken, pnömoperitoneum sonrasında recruitment uygulanması istatistiksel olarak daha iyi fonksiyonel rezidüel kapasite ve daha iyi statik kompliyans sağlayacaktır. Recruitment uygulanan hastalar istatistiksel olarak anlamlı olmasa da klinik olarak daha az atelektazi ile karşılaşacaktır.