Leylâ Hanım ve Şeref Hanım dîvânlarında zamân ve mekân kavramları üzerine inceleme

19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğu hemen her alanda Avrupa devletlerine karşı kendini yenileştirme politikası güden bir yüzyıl olmuştur. Bu yenileşme hareketlerinden payını alanlardan biri de edebiyattır. Dönemin ayırt edici iki özelliklerinden biri, bu yüzyılda Klasik Türk Edebiyatı'nın son temsilcileri olan dîvân şâirlerinin yetişmesidir. İkincisi ise kadın şâirlerin varlığının çokluğudur. Bu yüzyılda ortaya koymuş oldukları dîvânları ile bizlere Klasik Türk Edebiyatı'nın, anlam yoğunluğunu yaşatan kadın şâirlerimizden Leylâ Hanım ve Şeref Hanım sanatları ile döneme damgalarını vurmaktadırlar. Bu çalışmada 19. yüzyıl Osmanlı İmparatorluğunun siyasi görünümü, dönemin edebiyata bakış açısı ve gelişmelerine dair bilgiler verilip akabinde ise iki şâirimizin hayatları ile ilgili hususlara değinilmektedir. Çalışmanın devamında iki şâirimizin, dîvânlarında kullanmış oldukları mekân ve zamân kavramları tarandı. Belirlenen kavramların sözlük anlamları verildikten sonra tespit edilen beyitlerden hareketle bu kavramların işleniş biçimleri ve kullanma sıklıklarına değinildi. Çalışmanın son bölümünde taranan sözcüklerden şâirlerin hayatlarına dair ipuçları verildi.