Libyalı kadınlarda gestasyonel Diabetes mellitus'ta resistin ve bazı biyokimyasal parametrelerin değerlendirilmesi

Gestasyonel diyabetes mellitus (GDM) obstetrikte yaygın olarak görülen bir metabolik bozukluktur ve hamilelik komplikasyonları riskinin artmasıyla ilişkilidir. GDM, dünya genelinde gebeliklerin %9–25'ini etkilemekte olup, prevalansı anne yaşıyla birlikte artmaktadır. Bu durum, glukoz metabolizması sorunlarıyla bağlantılı olup, glukozüri, polihidramniyos, anormal fetal kilo artışı ve makrozomi gibi belirtiler göstermektedir. Bu çalışma, GDM'li kadınlarda proinflamatuar bir adipokin olan resistin ve diğer biyokimyasal parametrelerin rolünü incelemektedir. Çalışmaya, yaşları 18–41 arasında değişen toplam 90 kadın katılmıştır. Katılımcılar, 45 kadının GDM tanısı aldığı ve 45 kadının ise aynı yaş grubundaki sağlıklı kontrol grubu olarak kabul edildiği vaka-kontrol çalışması olarak ikiye ayrılmıştır. Resistin seviyeleri ELISA yöntemiyle, diğer değişkenler ise absorbans fotometri yöntemiyle değerlendirilmiştir. Sonuçlar, GDM'li kadınlarda kontrol grubuna kıyasla resistin, açlık kan şekeri (FBG): HbA1c, 2 saatlik kan şekeri (2hrBG): serum insülini, toplam kolesterol (TC): trigliserit (TG): LDL, VLDL ve vücut kitle indeksi (VKİ) seviyelerinde artış olduğunu, buna karşın HDL seviyelerinin azaldığını göstermiştir. Korelasyon matrisi, FBG ile 2 saatlik kan şekeri ve TC ile TG, LDL ve VLDL arasında pozitif bir korelasyon; HDL ile LDL arasında ise negatif bir korelasyon olduğunu ortaya koymuştur. Bu bulgular, yüksek resistin, insülin, FBG, HbA1c seviyeleri ve iki saatlik glikoz tolerans bozukluğunun GDM'nin karakteristik özellikleri olduğunu ve bu durumun tanısal belirteçler olarak değerlendirilebileceğini düşündürmektedir.