Lider olarak orkestra şefi

Orkestra ruhun oluşmasında, orkestra şefinin çok önemli bir rolü bulunmaktadır. Orkestra performansının en iyi seviyeye ulaşması için, bilgisi, yeteneği, deneyimi ile orkestraya yol gösteren, orkestra şefinin, ?liderlik? yönü de büyük önem arz etmektedir. Bu araştırmada, orkestra şefliğinin liderlik ile olan bağlantıları ve Türk orkestra şeflerinin liderlik tipleri incelenmektedir. Sosyal bilimler ve sanat disiplinlerinin birbirleriyle olan etkileşimlerine de vurgu yapılan araştırmada, nitel-nicel araştırma tekniklerinden yararlanılmıştır.Fiedler'in durumsal liderlik yaklaşımı çerçevesinde gerçekleştirilen bu araştırmada, Fiedler'e ait olan En Az Tercih Edilen Orkestra Elemanı (ETEOE) ve Lider Etkinlik Düzeyi (LED) ölçekleri kullanılmıştır. Bu ölçekler Türk orkestra şefleri tarafından doldurulmuş ve elde edilen veriler istatistik teknikleri doğrultusunda analiz edilmiştir.Yaş, cinsiyet, öğrenim durumu, orkestra türü ve yönetimdeki kıdem yılı değişkenlerine göre liderlik tipleri çözümlenen, orkestra şeflerinin büyük bir kısmının ?ilişkiye yönelik? liderlik tipini tercih etikleri saptanmıştır. Bu da durumsallık yaklaşımı açısından olumsuz bir tutum olarak değerlendirilmektedir. Araştırma sonucunda şeflerin büyük bölümünün; çevresiyle olan ilişkilerinde saygılı, açık sözlü, görevler esnasında katılımcı, genel performanslarının ise iyi düzeyde olduğu belirlenmiştir. Yine yüksek miktardaki orkestra şefinin ise otokratik liderlik tipine sahip olmaları da orkestraların performanslarında olumsuz etkiler yaratabileceği değerlendirilmektedir.