Fındık kabuklarından lignin eldesi

Alternatif yenilenebilir enerji kaynaklarına olan eğilim birkaç on yılda hızla arttı. Yenilenebilir bir enerji kaynağı olarak lignoselülozik biyokütle (LB), bolluğu, biyobozunurluğu, kolay ulaşılabilmesi ve metanol, etanol, hidrojen, asetik asit gibi çeşitli katma değerli kimyasallar ve ürünlerden türetilebilmesi nedeniyle çok fazla ilgi görmektedir. Lignoselülozik biyokütle, esas olarak lignin, selüloz ve hemiselüloz olmak üzere üç bileşenden oluşur. Literatürde, ağırlıklı olarak şekerlerden (glikoz) oluşan selüloz moleküllerinin biyopolimer sentezi ile ilişkili olduğu kapsamlı çalışmalarla gösterilmiştir. Selüloz değerlenirken, lignin tarafından üretilen biyo-rafineri operasyonları genellikle ligninin bir atık yan ürün olarak işlenmesi ve ısı, güç kaynağı için yakılmasıyla sonuçlandı. Bununla birlikte, LB'nin değerlendirilmesi, genellikle LB bileşenlerinin enzimatik hidrolize direnci nedeniyle farklı tipte ön muamele yöntemleri gerektirir. Bu inatçılığı ortadan kaldırmak için alkali ön işlem , nispeten düşük lignin içerikli biyokütle, düşük şeker bozunması ve korozif olmayan bir yapıya bağlı olarak sodyum hidroksit (NaOH) ve kalsiyum hidroksit (Ca(OH)2) olarak kullanılır. Buna ek olarak, NaOH özellikle lignin-karbonhidrat kompleksleri arasındaki eter ve ester bağlarını ve lignin moleküllerindeki ester, karbon-karbon bağlarını ayırırken, Ca(OH)2 esas olarak asetil gruplarını uzaklaştırır. Sonraki adım "Enzimatik Hidroliz" olarak adlandırılır ve bu durumda ön işlem görmüş ve nispeten ayrılmış parçalar selülaz enzimi tarafından enzimatik olarak şekerlenir. Bu çalışmada, fındık kabuğu (HS) olarak adlandırılan ham maddeden kullanılmayan lignin ekstraksiyonu araştırılmıştır.