Lise öğrencilerinin sosyotelizm düzeyleri ile öznel iyi oluşları arasındaki ilişkinin incelenmesi

Bu araştırmada, lise öğrencilerinde sosyotelizm ile öznel iyi oluş arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemi Ankara ili Çankaya ilçesinde bulunan liselerde öğrenim görmekte olan 694 (360 kız, 334 erkek) öğrenciden oluşmaktadır. Örneklemden veri toplamak amacıyla Kişisel Bilgi Formu, Genel Sosyotelist Olma Ölçeği ve Ergen Öznel İyi Oluş ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerin nor-mal dağılım gösterip göstermediklerini tespit etmek amacıyla Shapiro-Wilk ve Kolmogorov-Smirnov testleri uygulanmıştır. Araştırmanın güvenilirliğini belirlemek için Cronbach Alfa değeri incelenmiştir. Verilerin normal dağılıma uygunluğu değer-lendirildikten sonra, normal dağılım gösteren veriler için parametrik testler, normal dağılıma uymayan veriler için ise parametrik olmayan testler kullanılmıştır. Bu çerçevede, normal dağılım testlerinin sonuçlarına göre, parametrik test varsayımlarının sağlandığı durumlarda iki kategorili değişkenler için t-testi, ikiden fazla kategorili değişkenler için ANOVA analizi kullanılarak hipotezler test edilmiştir. Araştırmada değişkenler arasındaki ilişkiyi, bu ilişkinin yönünü ve şiddetini belirlemek amacıyla korelasyon ve regresyon analizleri gerçekleştirilmiştir. Gerçekleştirilen analizler sonucunda sosyotelizm ile öznel iyi oluş arasında negatif yönlü anlamlı ilişkinin olduğu, ayrıca, sosyotelizmin kişiler arası çatışma ve kendini yalnızlaştırma alt boyutlarının, öznel iyi oluşu istatistiksel olarak anlamlı düzeyde negatif yönde yordadığıbulgusu elde edilmiştir. Elde edilen bulgular literatürdeki ilgili araştırmaların ışığında tartışılarak, araştırmacılara ve uygulayıcılara çeşitli önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Kelimeler: Sosyotelizm, Öznel iyi oluş, Lise öğrencileri.