Liv -52'nin sıçanlarda favipiravir ile indüklenen hepatotoksisiteye etkisi hepatotoksisiteye etkisi. Biyokimyasal ve histopatolojik değerlendirme

Amaç: Liv-52'nin sıçanlarda favipiravirin olası karaciğer hasarına karşı koruyucu etkisini biyokimyasal ve histopatolojik olarak araştırmaktır. Materyal ve Metot: Deney hayvanları, sağlıklı (SG), 200 mg/kg favipiravir (FV-200), 400 mg/kg favipiravir (FV-400), 200 mg/kg favipiravir ve 50 mg/kg Liv-52 (LFV-200), 400 mg/kg favipiravir ve 50 mg/kg Liv-52 (LFV-400) olmak üzere 5 gruba ayrıldı. Favipiravir günde 2 kez, Liv-52 günde 1 kez oral yoldan 7 gün boyunca uygulandı. Sürenin sonunda kan örnekleri alındı ve ötenazi sonrası karaciğer dokuları çıkarıldı. Bulgular: Biyokimyasal bulgularımız favipiravirin karaciğer dokularında doza bağımlı olarak oksidan bir parametre olan MDA düzeylerinde artışa, tGSH, SOD ve CAT gibi antioksidan düzeylerinde azalmaya neden olduğunu göstermiştir. Ayrıca, favipiravir serum ALT, AST ve LDH aktivitelerini artırmıştır. Histopatolojik olarak, favipiravir 400 mg/kg dozda karaciğer dokusunda 200 mg/kg dozuna göre daha şiddetli nekroz, hidropik dejenerasyon ve hemorajiye yol açmıştır. Liv-52, karaciğer dokusunda MDA'nın favipiravir ile yükselişini tGSH, SOD ve CAT düzeylerinin ise azalışını anlamlı önlemiştir. Ayrıca, Liv-52'nin hayvanların kan serumunda ALT, AST ve LDH aktivitelerindeki artışı anlamlı inhibe ettiği ve histopatolojik hasarı hafiflettiği saptanmıştır. Sonuç: Favipiravir, doza bağlı olarak artan karaciğer hasarına neden olmaktadır. Favipiravir ile Liv-52'nin beraber kullanılması karaciğer hasarının önüne geçebilir.