Kum zeminde düşey olarak yüklenmiş kazık gruplarının yük-oturma davranışı

Metropol alanların hızla büyümesi ve tempolu küresel ekonomiden kaynaklanan hızlı sanayileşme ile yüzeydeki zeminlerin zayıf olduğu ve sığ temellerin ideal tasarım seçeneği olmadığı yerlerde daha ağır ve daha yüksek binalar inşa etme ihtiyacı doğmuştur. Derin temellerin inşa edilmelerinin nedeni, taşıma gücü yüksek tabakaya yüklerin çoğunu aktarmak, böylece temele düşey veya yanal yük türlerine karşı mukavemet kazandırmak ve ayrıca oturmayı sınırlandırmaktır. Kazıklı temeller, inşaat mühendisliği yapılarında yaygın olarak kullanılan derin temel çeşitlerinden biridir. Kazıklı temellerin tasarımı, kazık grubunun nihai taşıma kapasitesine bağlıdır. Kazık gruplarının taşıma kapasitesini etkileyen birçok faktör vardır. Bu faktörler araştırılarak grup kazıklarının taşıma kapasitesi artırılacak ve daha ekonomik kazıklı temeller inşa edilmesi mümkün olacaktır. Bu çalışmanın amacı, değişen kazıklar arası mesafe-çap oranının, kazık sayısının ve kumlu zeminin relatif sıkılığının taşıma gücü üzerindeki etkisini laboratuvarda deneysel olarak göstermek ve deneysel sonuçların teorik ve sonlu elemanlar analizi ile doğrulanmasını sağlamaktır. Sonlu eleman analizi için Plaxis 3D (V20.1) kullanılmıştır. Üç farklı relatif sıkılıkta hazırlanmış (Dr =% 10, Dr =% 40 ve Dr =% 65) kum zemin üzerinde laboratuvarda toplam 36 deney yapılmıştır. Model kazıklar 10 mm çapındadır ve zemin içerisindeki boyları 330 mm'dir. Kazıklar arasındaki merkezden merkeze mesafe 1.5D, 3D, 4.5D ve 6D (D, kazığın çapıdır) olacak şekilde üç farklı kazık grubu konfigürasyonu (3x3, 4x4 ve 5x5), düşey olarak yüklenerek deneyler yapılmıştır. Bu çalışmanın sonucunda, artan kazık sayısı ve relatif sıkılık ile kazık gruplarının taşıma kapasitesinin arttığı ve oturmanın azaldığı belirlenmiştir. Kazıklar arasındaki mesafenin artmasıyla taşıma kapasitesinin azaldığı belirlenmiştir.