Lozan Barış Konferansı ve iki aşamalı oyun

Uluslararası müzakereler ulusların ve dolayısıyla uluslararası ilişkilerin gidişatını etkileyen önemli süreçlerdir. Çalışmada; bu süreçlerde tarafların iç politikaları belirleyici değişken olarak ele alınmakta ve bu değişkenin, özellikle toplumun büyük kesimlerini yakından ilgilendiren ve derinden etkileyen konularda, müzakerelerin gidişatını şekillendiren bir unsura dönüşebildiği ileri sürülmektedir. Bu bakımdan çalışmanın savını desteklemek üzere uluslararası müzakerelere iyi bir örnek teşkil eden ve aynı zamanda bir ulusun kaderini tayin eden Lozan Barış Konferansı örnek olay olarak seçilmiştir. Bununla birlikte, seçilen bu örnek olayı açıklayıcı bir çerçevede incelemek üzere de Rasyonel Seçim Teorisi'ne dayalı olarak Robert Putnam tarafından geliştirilen "İki Aşamalı Oyunlar" modeli tercih edilmiştir. Lozan Barış Konferansı ve sonunda imzalanan antlaşma ile ilgili literatürde yapılan mevcut çalışmalar incelendiğinde, konferansın ve/veya antlaşmanın daha çok uluslararası hukuk ve siyasi tarih açısından ele alındığı görülmektedir. Bu nedenle çalışmada, literatürdeki mevcut çalışmalardan farklı olarak, Mütareke Dönemi ve Lozan Barış Konferansı, Uluslararası Politika alanındaki Rasyonel Seçim Teorisi'nin bir modeli olan Putnam'ın "İki Aşamalı Oyunlar" yaklaşımı çerçevesinde incelenmektedir. Bu anlamda; teorik bir çerçevede, öncesinde yaşanan gelişmelerle birlikte incelenen Lozan Barış Konferansı'nın sonuçlarına ilişkin yapılan bu değerlendirme; literatürdeki mevcut çalışmalara katkı yaparak, toplumun dönemin şahsiyetlerine ve antlaşmanın kazanımlarına ilişkin yargısını oluşturmasında bilimsel bir yol önermektedir. Ayrıca, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu antlaşmasının imzalandığı Lozan Konferansı boyunca, tarafların tercihlerinin nasıl şekillendiğine dair varılan sonuçlar, çalışmada kullanılan teorik çerçevenin imkânlarıyla elde edilen kanıtlar doğrultusunda, somut gerekçeleriyle birlikte ortaya konulmaya çalışılmaktadır.