Maksiller kanin retraksiyonunda iki farklı tekniğin biyomekanik olarak karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, laceback ve uprighter tekniklerinin maksiller kanin retraksiyonundaki etkilerini dijital modeller ve panoramik radyografiler üzerinde değerlendirmek ve sonuçları biyomekanik olarak karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmaya üst kaninleri highvestibülde konumlanan ve çift taraflı birinci premolar çekimli sabit ortodontik tedaviye gereksinimi bulunan, kronolojik yaş ortalaması 16,26 yıl olan 16 hasta (10 kadın, 6 erkek) dahil edildi. Hastalarda 0,018 inç Roth braketler kullanıldı. Split-mouth dizaynında planlanan bu çalışmada, bir tarafta laceback kullanılırken diğer tarafta uprighter kullanıldı. Diş hareketleri tedavi başlangıcında (T0), 2 ay sonra (T1) ve 3,5 ay sonra (T2) alınan üç boyutlu modeller ve panoramik radyografiler üzerinde ölçüldü. Gruplar arasındaki farklılıkların karşılaştırılmasında tekrarlı ölçümlerde iki yönlü varyans analizi uygulandı. Bulgular: Kanin distalizasyonu, rotasyonu ve molar angulasyonu ölçümlerinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunurken, diğer parametrelerde istatiksel olarak anlamlı fark izlenmedi. Sonuçlar: Uprighter ile dişte istenmeyen devrilme gibi komplikasyonlar olmadan kanin çok daha hızlı ve daha fazla distalize edildi. Böylelikle uprighter'ın bu tip vakalarda oldukça başarılı bir tedavi yöntemi olduğu sonucuna varıldı.