Malzeme kullanımıyla akıllanan binalar

İnsanoğlunun evrimleşmesiyle değişen ve çeşitlenen ihtiyaçlar, bunların karşılanmasında faydalanılan malzemelerin de gelişmesine yol açmıştır. Bu dinamik süreç birçok bilim dalında olduğu gibi malzeme biliminde de sürekli gelişmenin itici gücü olmuştur. Günümüzde, klasik 'çevre koşullarına direnen malzeme' yaklaşımı yerine, daha çağdaş olan 'çevre koşullarına kendini uyarlayabilen malzeme' yaklaşımı önem kazanmaktadır. Akıllı malzeme; sürdürülebilirlik, nano teknoloji, biyomimetik gibi popüler kavramlardan biridir ve cephelerde alg kullanımının sürdürülebilirlikle, kabukta titanyum dioksit pigment kullanımının nano teknoloji ile ilişkili olması gibi, birçok zaman bu kavramlarla arasında sıkı bir bağ bulunur. Akıllı malzemelerin, yeni gelişen ve hala araştırılan bir alan olması sınıflandırılmasını güçleştirmekle birlikte, bu sınıflandırmalarda en yaygın kullanılan, Etki – Tepki parametreleridir. Ayrıca malzemenin kullanım yerine (cephe, strüktür, kabuk vb.) veya algılayıcı (sensör) ya da hareket ettirici (aktüatör) olup – olmamasına göre de sınıflandırmak mümkündür. Bu tezde; akıllı malzeme kullanılan yapılar, yapının türü, malzemenin kullanıldığı yapı elemanı, malzemenin işlevi ve matristeki yeri açısından incelenmiş, farklı sınıflandırma yöntemleri kıyaslanarak Ghandi ve Thompson' un akıllı malzeme matrisi tercih edilmiştir. 'Etki – Tepki' parametrelerinin altıya altı bir matriste konumlandırıldığı bu sınıflandırmanın mevcut malzemelere yönelik kapsayıcılığı ve gelecekteki malzemelere yönelik esnekliği de tercih edilmesinde önemli bir rol oynamıştır. Sonuç olarak, ilerleyen teknolojiyle artan akıllı malzemelerin mimari uygulamalarda daha çok yer bulması, güvenilirlik, konfor, sürdürülebilirlik ve daha yaşanabilir mekânlar yaratma olanaklarımızın giderek ve hızla yükselmesine yol açmaktadır. Anahtar kelimeler: Akıllı malzemeler, sürdürülebilir mimarlık, nano teknoloji, biyomimetik