Manevi destek hizmetleri ve Türkiye'de kurumsallaşması

Son dönemlerde sosyal hizmet disiplininde manevi destek hizmetleri, gittikçe önemli bir hizmet alanı haline gelmektedir. Bu durumun temel sebebi, uygulandığı alanlarda sorunlara çözüm bulması ve buna paralel olarak müracaatçılardan gelen olumlu geri bildirimlerdir. Bu yaklaşım biçiminde bireylerin hayata dair yaşadığı varoluşsal sorunlara cevap verilmektedir. Bu yaklaşıma göre modern dünyanın sorunlarının temel kaynağının bireyin kendisine ve hayata bir "anlam" ve "amaç" duygusunu atfedememesidir. Bu sebeple kişiler " varoluşsal boşluk" hissi içinde olurlar ve sorunun ancak "anlam" yoluyla çözüleceğinin inancına kapılırlar. Sosyal hizmet bilimi bu duruma kayıtsız kalmayıp, bu yaklaşımı uygulamalarında kullanmıştır. Bu tezin amacı, Türkiye'de manevi destek hizmetlerinin kurumsallaşma sürecini ve alanda çalışan uygulayıcıların, manevi destek hizmetlerine ilişkin görüşlerini incelemektir. Araştırmada, nitel araştırma yöntemlerinden olan ölçüt örneklem yöntemi kullanılmıştır. Araştırmada veri elde etmek için görüşme ve tarama teknikleri kullanılmıştır. Araştırmanın teorik kısmında sosyal hizmet ve manevi destek hizmetleri ilişkileri ele alınmıştır. Araştırmanın uygulama kısmında görüşme yoluyla elde edilen bilgiler betimsel analiz yöntemi kullanılarak incelenmiştir. Toplamda 5 kişi ile görüşülmüş ve yarı yapılandırmış görüşme formu kullanılmıştır. Bu çalışma sonucunda Türkiye'de manevi destek hizmetlerinin sosyal hizmet mesleğinden bağımsız bir şekilde yürütüldüğü anlaşılmıştır. Bu sebeple manevi destek hizmetlerinin kapsamı daraltılmış olup sadece dini bir hizmet algısı oluşturulmuştur. Ayrıca, alanda yapılan görüşmelerde uygulayıcılar, manevi destek hizmetinin gerekliliğinden bahsetmişlerdir. Son olarak, uygulayıcıların kurumlarda göreve başlamadan önce belli eğitimlerden geçirilmesi gerekliliğine yönelik sonuçlar elde edilmiştir.