Manuel de Falla'nın Siete Canciones Populares Españolas isimli eserinin incelenmesi

İspanya, birçok bölgeden oluşmaktadır. Bölgelerin her biri birbirinden farklı müzik formlarına ev sahipliği yapmakta ve İspanya'nın müziğini çeşitlendirmektedir. Daha çok Flamenko müzikte karşımıza çıkan formlar İspanya içerisinde gelişimini sürdürmüştür. Hepsinin belirli karakteristik özellikleri bulunmaktadır. Daha sonradan genel karakteristik özellikleri biraz farklılaştırılarak 1800'lü yıllarda o dönem yaşamış olan ve İspanyol ulusalcılık akımına mensup bestecilerin çalışmalarıyla klasik müzik repertuarı içerisinde yer almaya başlamıştır. Klasik gitar repertuvarında Joaquin Turina, Manuel de Falla, Enrique Granados gibi ulusalcı bestecilerin eserleri, gitar bestecileri tarafından transkript edilerek gitar repertuvarına dahil edilmiştir. Manuel de Falla, İspanyol ekolünden gelen bir bestecidir. 1914 yılında bestelemiş olduğu Siete Canciones Populares Españolas isimli eseri bu araştırmanın temelini oluşturmaktadır. 7 bölümden oluşan bu eser, İspanya'nın 7 bölgesini temsil etmektedir. Orijinali piyano-vokal olan eser Emilio Pujol ve Miguel Llobet tarafından ortak bir çalışma neticesinde gitar-vokal olarak transkript edilmiştir. 3 bölümden oluşan çalışmada giriş bölümünde İspanyol müziğinin başlangıcına genel hatları ile ışık tutulmuştur. Birinci bölümde bestecinin hayatı ve eserleri ele alınmış, İkinci bölümde müzik üslubuna ve bu üslubun oluşmasında etkili olan durumlara değinilmiştir. Üçüncü bölümde eserin analizi yapılmış ve piyano notası ile arasındaki farklar ortaya konulmaya çalışılmıştır.