A feminist critical analysis of two novels the Handmaid's Tale by Margaret Atwood and Hiçbir Aşk Hiçbir Ölüm by İnci Aral

Kanadalı saygın yazar Margaret Atwood'un kaleme aldığı Damızlık Kızın Öyküsü (1985) ve Türk yazar İnci Aral'ın kaleme aldığı Hiçbir Aşk, Hiçbir Ölüm (1997) romanları heterojen anlatı eserlerine örnektir. belirgin "kadın" sesleriyle. Bu edebi şaheserler, zıt sosyal, kültürel ve politik bağlamlardan kaynaklanan kadınlığa ilişkin çok yönlü koşulları ve toplumsal rolleri aydınlatıyor. Kadınların baskıcı otoriter rejimlere ve onlara dayatılan kısıtlayıcı çerçevelere karşı tutumlarını ve tepkilerini derinlemesine araştırıyorlar. Dünyanın çeşitli bölgelerinde yaygın olan toplumsal cinsiyet yapıları, kadınların kişisel özerklik kazanmasını etkili bir şekilde engellemektedir. Bu iki romanın sınırları içinde kadınlar, yüzyıllardır ayrımcı ataerkil sistemler tarafından sistematik olarak reddedilen kimliklerini geri kazanmak için başarılı ya da başarısız girişimlerde bulunurken tasvir edilir. Siyasi, dini ve kültürel normlara ve geleneklere tabi olan kadınlar, eylemlilik, karar verme yetenekleri ve topluma katılım fırsatları açısından kendilerini ciddi şekilde sınırlı buluyorlar. Bu vahim durum, ataerkil güçler tarafından dayatılan geleneksel toplumsal cinsiyet rollerinin sürdürülmesi nedeniyle devam etmektedir. İnsanın temel sevgi ve kabul arayışı, cinsellik, tutku, ihanet, cehalet, kayıtsızlık, boyun eğdirme, itaatsizlik ve isyan, her iki anlatıda da kadının tabi olduğu toplumsal yapının sınırları içinde ele alınan çok çeşitli temalar ve yönler arasındadır. Dahası, bu romanlar, amansız kimlik arayışları sırasında kadın karakterlerin zincirlerinden ne ölçüde kurtulduğunu incelemek ve değerlendirmek için ikinci dalga feminist bakış açılarını benimsiyor. Anahtar kelimeler: Direniş, İsyan, İtaat, Teslimiyet, Ataerkillik, Feminist Kanon, Kadın Rolleri, Kimlik