Jonathan Safran Foer'in Extremely Loud and Incredibly Close ve Donna Tartt'ın The Goldfinch eserlerinde travmaya tepki olarak mazoşizm ve sanat

Bu çalışma Jonathan Safran Foer'ın Extremely Loud and Incredibly Close ve Donna Tartt'ın The Goldfinch eserlerini kullanarak mazoşizm ve sanatı bir travma ile başa çıkma mekanizması olarak incelemeyi amaçlar. Bu tez, travma çalışmaları kapsamında ölen ebeveynleri için yas tutan Oskar Schell ve Theo Decker'ı analiz edecektir. Bu çalışma hazsızlık teorisine dayanmakta ve sanatı bir disosiasyon olarak ele almaktadır. İki karakterde travmatik deneyimlerini ve etkilerini anlayabilmek ve baş edebilmek için sanat ve kendileri arasında duygusal bir ilişki geliştirmenin yanı sıra, hazsızlık teorisinden kaynaklanan mazoşizmi kullanırlar. Anahtar Kelimeler: travma, mazoşizm, sanat, disosiasyon