High school dropout rates in massachusetts: Contributing school factors and effectiveness of a change in school choice mechanism

Amerika'daki liselerde okulu bırakma oranlarının yüksek olması güncelliğini korumakta olan kalıcı bir problem olarak görülmektedir. Bireysel nedenlerin yanı sıra, okullarla ilgili faktörler de liseyi bırakma kararında etkili olmaktadır. Liselere yerleştirme mekanizmaları, yani öğrencilerin liselere yerleştirilmelerinde kullanılan algoritmalar da doğru öğrenciyi doğru okula yerleştirmenin öneminden dolayı liseyi bırakma kararında etkili olabilmektedir. Bu bağlamda, bu tezde liseyi bırakma oranlarına etki eden okullarla ilgili faktörler, Massachusetts eyaletinin okul seviyesinde verisi üzerinden çalışılmaktadır ve sonrasında Boston şehrindeki liseler için 2006-2007 öğretim yılında gerçekleşen "Boston Mechanism" uygulamasından "Student Optimal Stable Mechanism" uygulamasına geçişin lise bırakma oranları üzerinde anlamlı bir etkisinin olup olmadığı analiz edilmektedir. Etki eden okullarla ilgili faktörleri anlamak amacıyla, iki model geliştirilmiştir, tek yıllı En Küçük Kareler (EKK) Modeli ve çok yıllı Sabit Etkiler Panel Veri Modeli. Liselere yerleştirme sistemi değişikliğinin etkisini anlamak amacıyla ise, Farkların Farkı metodolojisi kullanılmıştır. Sonuçlar, okula devam oranlarının, diğer okullarla ilgili faktörler ve okula özgü sabit etkiler kontrol edildiğinde dahi, okulu bırakma oranlarını tahmin etmede en etkili değişken olduğunu, güçlü bir negatif ilişkiyle göstermektedir. Diğer okullarla ilgili faktörler ve okula özgü sabit etkiler kontrol edildiğinde, kayıtlı öğrencilerin sosyoekonomik ve ırksal kompozisyonunun tek bir yıla bakıldığında anlamlı olduğu ve okul-zaman etkileri kontrol edildiğinde bırakma oranları üzerinde etkili olmadığı gözlenmiştir. Liselere yerleştirme sistemindeki değişikliğin ise bırakma oranlarını etkilemede istatistiksel olarak anlamlı olmadığı saptanmıştır.