Medial patellar mesafenin lateral patellar mesafeye oranının patellar dizilim bozukluğu tanısında etkinliğinin manyetik rezonans görüntüleme ile değerlendirilmesi

Patellofemoral sorunlar genç yaşta ve fiziksel olarak aktif bireylerde gelişmektedir. Dizilim bozukluklarının etiyolojisinde yer alan temel faktörler olan troklear displazi, tibial tüberkülde anormal lateralizasyon, patella alta durumlarına yönelik farklı görüntüleme yöntemleri ile çok sayıda ölçüm tanımlanmıştır. MRG; patellofemoral eklem sorunlarında yüksek yumuşak doku çözünürlüğü ve iyonizan radyasyon içermemesi nedeniyle yaygın şekilde kullanılmaktadır. Bu çalışmanın ana amacı MPM/LPM oranının patellofemoral dizilim bozukluğunu göstermekteki etkinliğini incelemektir. Çalışmada 200 diz MRG retrospektif olarak kas-iskelet sistemi ve MR konusunda tecrübeli bir radyolog tarafından değerlendirildi. Her bir diz için ISI, TT-TG mesafesi, sulkus açısı, LTI açısı, LPT açısı, MPM, LPM ve MPM/LPM oranı ölçümleri yapıldı. Ölçümler sonucunda diz MR'ları dizilim bozukluğu olan ve olmayan olmak üzere iki gruba ayrıldı. Her iki grupta MPM/LPM oranı ile bu ölçümler arasındaki ilişki değerlendirildi. LPM uzunluğu ve MPM/LPM oranı dizilim bozukluğunu öngörmede istatistikî açıdan anlamlı olduğu bulunmuştur. Dizilim bozukluğunda en iyi tanısal performans MPM/LPM oranı için değer 1,07 üzeri kabul edildiğinde duyarlılık %71,2, özgüllük %59,4 olarak hesaplanmıştır. Sonuç olarak; çalışmamızda ilk defa tanımlanan MPM/LPM oranının patellar instabilitede önemli bir potansiyeli olduğu söylenebilir. Ancak yapılacak prospektif çalışmalarla, cerrahi teknik ve kararında MPM/LPM oranının etkinliği değerlendirilebilir, farklı görüntüleme yöntemlerinde MPM/LPM oranı hesaplanabilir. Anahtar kelimeler: Troklear displazi, patella alta, TT-TG mesafesi, LPT açısı, ISI, LTI açısı, sulkus açısı.