Mehmet Ağa Külliyesi restorasyon projesi

Tez konusu olan Mehmet Ağa Külliyesi 1580-1582 tarihleri arasında, Darüssaade Ağası Hacı Mehmet Ağa tarafından Mimar Sinan yakınında, Divanyolu çevresinde yoğunluk gösteren küçük külliyelerden biridir. Külliyenin öğeleri medrese ve buna bitişik sebil ve sıbyan metkebidir. Dörtgen plan tipindeki medrese, dar arsa üzerinde,parsel koşullarına göre biçimlenmiştir. Bu yüzden de simetrik bir düzen yoktur. Dershane yamuk olan avlunun kısa kenarında, ancak simetri ekseninden kaymış durumdadır. Yandaki parsellerin ve yolun biçimlendirdiği arsadaki kırıklıklar hücrelerin yerleşimini etkilemiştir. Uzun kenarında dört kısa kenarında iki açıklıklı revakların çevrelediği küçük bir avlusu vardır. Binada gelenksel yapım teknikleri ve malzemeler kullanılmıştır. Taşıyıcı ögeler kalınlığı 85-95 cm arasında değişen yapı beden duvarları, revaklarda altı 30, üstü 25 cm çapında mermer sütunlar ve açıklıkları değişen üstten teğetli kemerlerdir. Örtü dershane ve hücrelerde kubbe, revaklarda tek eğimli ahşap çatı, giriş koridoru üstünde ise aynalı tonozdur. Cephede üç sıra tuğla, bir sıra taş almaşık örgü kullanılmıştır. Sınırlı olanaklarla yapılmış mütevazi bir Sinan yapısı olan Mehmet Ağa Külliyesi, külliyeyi oluşturan yapıların camiden kopup medrese etrafında bir program oluşturmaya başlağı akıma öncülük etmiştir. Bu akımı sürdüren diğer örnekler, yine Sinan'ın son uygulamalarından Şemsi Paşa Külliyesi ve Divanyolu üzerinde Davut Ağa'nın 1594 yılında yaptığı Koca Sinan Paşa Külliyesidir. 17.yüzyıl başından örnekler olarak Hasan Paşa ve Gazanfer Ağa Medreseleri sayılabilir. Kuyucu Murat Paşave Ekmekcioğul Külliyeleri ise daha gelişmiş örneklerdir. 17.yüzyılın ikinci çeyreğinde tek kütle olma düzeninden vazgeçen Bayram Paşa ve Kemankeç Kara Mustafa Paşa Medreseleri bu tür uygulamayı sürdüren yapılar olarak karşımıza çıkar.