Rethinking the production of space and migration: The case of İstanbul Fatih district

İstanbul'un Fatih ilçesi, 2011'de başlayan Suriye iç savaşının ardından Suriyeli göçmenlerin yoğun göç dalgasıyla birlikte hızla dönüşüm geçirmiştir. Fatih'e yeni gelen Suriyeli sakinlerin yoğun yerleşimi ve aynı dönemde, birçok yerel sakinin Başakşehir gibi yeni kentsel mekânlara taşınması, ilçenin mekânsal dinamiklerini değiştirmiş, yeni sosyal ve kültürel parametreler oluşturmuştur. Bu değişim, Fatih'i mekânın üretimi ve yeniden üretimi üzerinden çok katmanlı bir analiz için güçlü bir örnek haline getirmiştir. Bu tez, etnografik bir yaklaşımla, katılımcıların deneyimlerinden ortaya çıkan tema ve örüntüleri inceleyerek bu dönüşümün altında yatan dinamikleri açığa çıkarmaktadır. Daha geniş sosyo-politik yapılar ile günlük yaşam pratiklerinin kesişim noktalarını ele alarak, mevcut sakinler ve yeni gelen göçmenler için kentsel deneyimin nasıl şekillendiğini analiz etmektedir. Çalışma, Fatih'in sosyo-kültürel kentsel ortamının mevcut sakinler ve göçmenler tarafından nasıl üretildiği ve yeniden üretildiğini çözümlemektedir. Bu bağlamda, tez, mekânın üretimini makro ve mikro düzeydeki süreçlerin etkileşimi ile değerlendiren çok katmanlı bir çözümleme sunmaktadır. Fatih'teki farklı aktörlerin gündelik etkileşimlerini inceleyerek, mekânın üretimini ve yeniden üretimini şekillendiren karmaşık mekanizmaları açıklığa kavuşturmaktadır. Bu çerçevede, İslam'ın mekân üretimindeki rolü, güçlü göçmen ağlarının etkisi ve yönetimsellik kavramı, Fatih özelinde mekân ve göç ilişkisini anlamlandırmak için temel boyutlar olarak öne çıkmaktadır. Anahtar Kelimeler: İslam, Göç, Gündelik Hayat, Mekânın Üretimi, Suriyeli Göçmenler, Yönetimsellik