Merkezi idarede yeni kamu politikası aktörleri: Cumhurbaşkanlığı politika kurulları ve ofisleri

Tez çalışmasının amacı Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine geçilmesiyle birlikte merkezi idarede yeni bir politika aktörü olarak ihdas edilen Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları ve Ofislerinin kamu politikaları sürecinde faaliyet noktasındaki rolünün kuramsal ve betimsel bir temel üzerinde inşa edilmesinden oluşmaktadır. Bu amacın belirlenmesindeki temel problem kaynağı ise bu iki aktörün sistem değişikliğinin bir uzantısı olarak gerekli olup olmadığı hususunda değerlendirmeye ihtiyaç olmasından kaynaklanmaktadır. Tez çalışmasının üzerinde durduğu husus ise bu iki aktörün var olan kamu politikaları döngüsünde yer alan aktörlere ilave ne tür bir işlev üstlendiğinin analizine dayanmaktadır. Bu çerçevede yapılan çalışmanın ilk bölümü kamu politikalarının kavramsal bütünlüğü ve çağrışımları esas alınarak çeşitli tanımlamalar ve tartışmalara konu olmaktadır. İncelemenin ikinci bölümü ise araştırmanın merkez odağı olarak Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları ve Ofislerinin faaliyet kapsamını tanımlama çalışmalarına ve birtakım noktalardaki karşılıklı nitelemelere meydan vermektedir. Yapılan çalışmadaki son bölüm ise bir takım Politika Kurullarının güncel bir problem kaynağı olarak Covid-19 sürecinde üstlendiği etkin roller, diğer kamu politikası aktörleriyle işlevlerin ne çerçevede ortaya çıkarıldığı hususları somut uygulamalar üzerinden metne aktarılmaktadır. Dünya'da uzun süredir var olan kamu politikaları yazını ve buna istinaden ülkelerin değişen ve gelişen ulusal ve uluslararası faaliyetlere ilişkin olarak farklı kombinasyon arayışlarının uzantısı olarak Türkiye, 2017 yılı hükümet sistemi değişikliğiyle bütüncül anlamda kamu politikaları perspektifindeki yeni düşünsel açılıma paralel bir uyum sürecinin içerisine dâhil olmaktadır. Cumhurbaşkanlığına bağlı dokuz adet Politika Kurulu ve dört adet Ofisin politika sürecindeki konumunu irdelemek ve kamu politikaları kavramsallaştırması üzerine görev, yetki ve sorumluluklarının işlevleri üzerindeki ağırlığını ortaya koymak temel araştırma konusunu belirtmektedir. Bu kapsamda temel nokta bu yeni aktörlerin sistem değişikliğinin bir getirisi olduğu ve bu noktadan hareketle politika döngüsünde yeni bir konumu oluşturdukları odağından hareket etmektedir. Çalışmadan elde edilen veriler neticesinde kamu politikaları sürecinde yönetişimi artıran bu iki aktörün sistem kaynaklı düzenlemelere ihtiyaç duymakla birlikte var olduğu statüsü gereği yönetsel düzlemde yer alan aktörlerin koordinasyonunu sağlama konusunda önemli bir işlev merkezi olduğu ve politik aktörlerle doğrudan iletişim sağlama konusunda da pozitif dışsallık sağladığı ortaya konmaktadır.