Mesleki canlılığın hizmet inovasyon davranışı üzerine etkisi

Bu araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarında mesleki canlılığın hizmet inovasyon davranışı üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırma nicel bir araştırma olup ilişkisel ve kesitsel tarama desenleri kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Veriler, kolayda örnekleme yöntemiyle ulaşılan toplam 411 sağlık çalışanından anket aracılığıyla toplanmıştır. Araştırma anketi, sosyo-demografik veri formu, Mesleki Canlılık Ölçeği ve Hizmet İnovasyon Davranışı Ölçeğinden oluşmaktadır. Verilerin analizinde frekans analizleri, betimsel istatistikler, normallik analizleri, geçerlik ve güvenirlik analizleri, fark analizleri, korelasyon ve regresyon analizlerinden yararlanılmıştır. Katılımcıların mesleki canlılık (MC) algı düzeylerinin yüksek; hizmet inovasyon davranışı (HİD) algı düzeylerinin ise orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Ayrıca mesleki canlılık düzeylerinde; yaş, çocuk sayısı, çalışılan kurum, mevcut kurumda çalışma süresi, toplam çalışma süresi, ünvan ve çalışılan bölüm değişkenlerine göre gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılıklar saptanmıştır (p<0.05). Hizmet inovasyon davranışı düzeylerinde ise yaş, çocuk sayısı, çalışılan kurum, mevcut kurumda çalışma süresi ve toplam çalışma süresi değişkenlerine göre anlamlı farklılıklar bulunmuştur (p<0.05). Araştırmada elde edilen korelasyon analizi sonuçlarına göre mesleki canlılık ile hizmet inovasyon davranışı arasında orta düzeyde pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu saptanmıştır (r=0.535, p<0.01). Regresyon analizi bulgularına göre ise mesleki canlılığın, hizmet inovasyon davranışını anlamlı ve pozitif yönde yordadığı belirlenmiştir (B=0.584, SE=0.046, β=0.535, t=12.809, p<0.001). Modelin açıklayıcılık gücü ise (R²=0.286) düzeyinde bulunmuştur. Bu bulgular, sağlık çalışanlarının mesleki canlılık düzeyleri arttıkça hizmet inovasyon davranışlarının da istatistiksel olarak anlamlı şekilde arttığını göstermektedir.