Mikrobiyal gübre uygulamasının Afyonkarahisar koşullarında yetiştirilen mısıra etkisi

İnsan gıdası, hayvan yemi ve sanayinin çeşitli alanlarında kullanılan mısır geniş adaptasyon yeteneğine sahip önemli bir bitkidir. Bu araştırmada üç mısır çeşidinde mikrobiyal gübrelerin farklı dozlarının verim ve verim ögeleri üzerine etkileri 2021 ve 2022 yıllarında belirlemek amaçlanmıştır. Afyonkarahisar koşullarında bölünmüş parseller deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak yürütülen denemede, P0937, P0537 ve Sy Andromeda çeşitlerine uygulanan mikrobiyal gübrenin 0, 0.5, 1, 1.5 ve 2.0 mg/L dozlarının etkisi incelenmiştir. Araştırmada çeşitler ana parsellere, mikrobiyal gübre dozları alt parsellere yerleştirilmiştir. Bitkilerde koçan uzunluğu, koçan çapı, koçan ağırlığı, sömek ağırlığı, bin tane ağırlığı, hektolitre ağırlığı, tane verimi, kül oranı, yağ oranı, protein oranı, nişasta oranı, asit deterjanda çözünmeyen lif ve nötr deterjanda çözünmeyen lif özellikleri incelenmiştir. İki yılın birleştirilmiş analiz sonuçlarına göre, incelenen özellikler bakımından mısır çeşitleri arasında önemli farklılıklar olduğu belirlenmiştir. En yüksek ortalama tane verim P0937 çeşidinde belirlenmiştir. Ayrıca mikrobiyal gübrenin farklı dozları da koçanda tane sayısı, koçan tane ağırlığı, sömek ağırlığı, tane verimi, bin tane ağırlığı, protein oranı, yağ oranı ve asit deterjanda çözünmeyen lif oranında önemli artış sağlamıştır. Özellikle MG2 dozu bu özellikleri arttırmıştır. Sonuç olarak, mısır çeşitleri arasında önemli farklılıklar olduğu ve çeşit seçiminin önemli olduğu belirlenmiştir. Mikrobiyal gübre dozlarının da başta tane verimi ve verim özelliklerini olumlu yönde etkilediği ve MG2 dozunun kullanılan mısır çeşitleri için en uygun doz olduğu sonucuna varılmıştır.