Mimari tasarımda biyoişbirlikçi bir yaklaşım olarak bakteriyel biyokalsifikasyonun kullanımı üzerine bir inceleme

Mimari tasarım örnekleri, biyomimikri ile farklı ilişki biçimlerinde kendini gösterirken, ortak paydada doğadan mimari bir anlam çıkarma amacı gütmektedirler. 21.yüzyılda gelişen biyomühendislik ve biyoteknolojik araştırmalar sayesinde, doğanın, mimarlık ve diğer mühendislik alanlarıyla kurduğu ilişkiler değişmeye başlamıştır. Bu bağlamda gündeme gelen doğa esinlenmeli tasarım yaklaşımlardan biri de biyoişbirliğidir. Tüm kaynakların tüketilmesi, doğanın sürdürülemez olması, kullanılan tüm yapı malzemeleri ve yapım yöntemlerinin gelenekselleşmesi gibi birçok mimari tasarım problemlerine alternatif bir yaklaşım olan biyoişbirlikçi tasarım yaklaşımı yeni bir çözüm olarak karşımıza çıkmaktadır. Çalışmanın temel amacı ise, doğanın/canlının tasarıma direkt entegre edilmesi söz konusu olan bu yaklaşım çerçevesinde biyoişbirlikçi bir tasarım yaklaşımı olarak öngörülen bakteriyel biyokalsifikasyonun, mimarlık ve tasarım alanında, çimento, beton ve türevi yapılara alternatif olabilecek şekilde kullanım potansiyellerini araştırmak; mimari tasarımda bir araç olarak kullanımını, bu üretim yönteminin potansiyellerini ve uygulanabilirliğini tartışmaktır. Bu doğrultuda çalışmanın teorik çerçevesini çizmeyi sağlayan literatür araştırması sonucunda, doğa esinlenmeli tasarım denemeleri irdelenerek kategorize edilmiştir. Tez çalışmasının, literatürde canlı organizmaların sürece entegre olduğu az sayıda örnek içinde konumlanması ve interdisipliner çalışmalara dikkat çekmenin yanı sıra, gelecekte canlı organizmaların mimarlık ve tasarım alanında kullanılması yönünde tasarım disiplinine bir katkı hedeflemesi bakımından önemlidir.