Ming Hanedanı döneminde Osmanlı-Çin ilişkileri ve iklim değişiklikleri

XVI. ve XVII. yüzyıllarda Osmanlı İmparatorluğu ve Çin'deki Ming Hanedanı dünyada iki büyük devlet olup etraflarında en etkili uluslararası güçlerdir. Coğrafi olarak uzak olmasına rağmen eski devirlerden itibaren başlayan Türk-Çin ilişkileri, bu dönemde Osmanlı ve Ming Hanedanları ile devam etmiştir. XVI.-XVII. yüzyıllar arasında Osmanlı-Çin ilişkilerini araştırmak için bu çalışmada Ali Ekber Khitayi'nin "Hıtainame"si ve Seyfî Çelebi'nin "Kitab-ı Tevarih-i Padişahan-ı Vilayet-i Hindu ve Hitây" gibi Osmanlı kaynakları ve Ming Hanedanı'na ait olan Mingshi (Ming Tarihi) gibi resmi hanedanlık kayıtlarından faydalanılarak iki devletin ilişkileri incelenecektir. Bunun dışında Osmanlı ile Çin arasındaki tarihin bu dönemlerinde tesadüfi olarak aşırı soğuklar, kuraklık, çekirge istilası, kıtlık, salgın hastalık ve isyanlar gibi birçok benzer sıkıntının yaşandığı görülmüştür. Küçük Buzul Çağı (KBC) olarak bilinen iklim değişikliği ile bağlantı bu sıkıntılar Osmanlı İmparatorluğu'nun krizinde ciddi bir rol oynamış ve Ming Hanedanı'nın çöküşüne son derece etkili olmuştur. Günümüzde, iklim değişiklikleri insanların yaşamını her yanıyla etkilediğinden geçmişteki toplumlara etkilerini araştırmak büyük önem taşımaktadır. Dolayısıyla, bu çalışmada Osmanlı İmparatorluğu'nun ve Ming Hanedanı döneminde Çin'in ekolojisi incelendikten sonra iki devletin yaşamış olduğu sosyal, iktisadî ve siyasi krizlerde iklim değişikliklerinin rolü analiz edilecektir.