Modern çağın metafizik kopuşu karşısında iki ayrı tavır olarak Friedrich Nietzsche ve Søren Kierkegaard felsefeleri

Metafizik, felsefe tarihi boyunca ihtilaflara sebep olmuş olan felsefe disiplinlerinden birisidir. Metafiziğin fiziğin ötesine ilişkin kavramsal bulanıklığı, insanın bu alanı nasıl bilebileceğini sorun hâline getirmesine neden olmuştur. Çalışmanın ilk bölümünde metafiziğe ilişkin soru(n)lar ele alınarak tezin ana konusunu teşkil eden metafizik kopuşun aydınlatılması hedeflenmiş; ikinci bölümde söz konusu kopuş, varoluşçuluk etrafında somutlaştırılmış, üçüncü ve dördüncü bölümlerde ise, modern çağın bu kopuşu karşısında Friedrich Nietzsche ve Søren Kierkegaard'ın felsefeleri, kendi bağlamlarında değerlendirilmiş ve bu kopuş, egzistansiyel bir metafizik denemesiyle ele alınmaya ve çözülmeye çalışılmıştır. Bu çalışma ekseninde kullanılan metodoloji, literatür taraması ve çözümlemesine dayanmaktadır. Metafizik bir bilince sahip olan insan; kendini, dünyayı ve içerisindekileri Tanrı'yla kurduğu ilişki temelinde bütünlüklü bir birlik içerisinde algılayabilen insandır. Bu bilincin yoksunluğu ise, metafizik kopuşu gündeme getirmektedir. Bu kopuşu Tanrı öldü sözüyle ve bu sözün açılımını ifade eden bir nihilizm hâli olarak décadence ile 19.yy'da açıklayan Nietzsche, kendi felsefesinde insanı metafizik bilinçten ve Tanrı'dan bağımsız olarak ele almıştır. Fizik bir dünya kavrayışı içerisinde kendi anlamını aramaya mecbur kalan insanın temelsiz kalışı, bu temeli kendi varoluşunda gerçekleştireceği ve Nietzsche'nin dünyaya ve insana dair Tanrı'nın ölümü üzere yeni bir teklif olarak sunduğu bengi dönüş hareketi ve bu hareketin özü olan güç istencinde bulmasını ve bu şekilde üstinsan olmaya çabalamasını beraberinde getirmiştir. Kierkegaard'ın felsefesi, modern çağda deneyimlediği metafizik kopuşla kendisini kaybeden ve kendi varoluşuna yabancılaşan insanın tekrardan kendisini bularak bir ben oluşunu, modern insanın artık unuttuğu Tanrı'nın varlığına imanla açıklaması yönüyle hem metafiziksel hem de teolojik bir karaktere sahiptir. Bu bağlamda Kierkegaard'ın modern felsefeye yeni bir kategori olarak teklif ettiği tekerrür kategorisi, an dediği bir zamanda gerçekleşen öznel olan insan varoluşunun ileriye dönük hareketi olarak bu varoluşun öznel hakikatini yakalamanın imkânı olması ve dini alana ait bir kategori olarak ele alınması bakımından, metafizik kopuşun aşılmasına yönelik ele almaya çalıştığımız egzistansiyel metafiziğin imkânını bu çalışmada bize veren bir zemin olmuştur.