Military in modern republican theory

Bu tez, modern normatif cumhuriyetçi teoride silahlı kuvvetlerin konumunu incelemektedir. Klasik cumhuriyetçilikte devlet ile silahlı kuvvetler arasında kuvvetli bir bağ vardır ve silahlı kuvvetlerin ülke içinde üç kritik fonksiyonu yerine getirmesi düşünülmüştür: yönetimin diktatörlüğünün engellenmesi, sivil erdemin teşvik edilmesi ve vatandaşlara kamu yararı oluşturacak en uygun sivil etkileşim ortamının sunulması. Bununla beraber, modern cumhuriyetçilik üzerine yapılan bir çalışma, silahlı kuvvetlerin rolü üzerindeki vurgunun giderek azaldığını ortaya çıkarmaktadır. Günümüzdeki cumhuriyetçi teorinin bazı önde gelen savunucuları kendi teorik yaklaşımlarında silahlı kuvvetlere çok az yer vermekte ya da hiç vermemektedir. Diğer bazı modern cumhuriyetçiler ise hâlâ silahlı kuvvetlerin kendisinin veya onun sivil alternatiflerinin, cumhuriyet sisteminin etkin işlemesine katkıda bulunabileceğine ve bulunması gerektiğine inanmaktadır. Bu tezde, silahlı kuvvetlerin eskiden olduğu gibi merkezî bir rol oynamayabileceği, yine de eğer modern bir devlet silahlı kuvvetlere sahip olacaksa onda cumhuriyetçiliğin motivasyonel ve kurumsal problemlerinin aşılmasına katkıda bulunabileceği iddia edilmektedir. Bu katkılar sadece silahlı kuvvetler demokratik olarak kontrol edilebilen, sahip olduğu gücü suiistimal ederek politik ortamı ortadan kaldırmaya ve halkın kendi kendini yönetmesini olumsuz etkilemeye yeltenmeyen bir kurum olarak ortaya çıktığında mümkün olacaktır. Ayrıca kritik öneme sahip vatandaş-asker konseptinin cumhuriyetçilik teorisinden çıkarılmasının, onun yerine aynı fonksiyonları yerine getirecek başka konseptler üretilmediği sürece teoride önemli bir uyumsuzluk oluşturacağı iddia edilmektedir.