Modern öncesi dönemde Osmanlı'da pederasti (1451-1839)

Tarihin başlangıcından beri genç erkekler ve erkek çocukları dönem dönem toplumsal hayat içerisinde cinsel bir obje olarak görülmüştür. Tıpta çoğu kez anormal bir cinsel davranışa dönüşen, bir yetişkinin yalnızca ya da öncelikle erkek çocuklarına duyduğu ilgi olarak tanımlanan pederasti kökleri Antik Yunan'a kadar dayanan bir ilişki biçimindedir. Antik dünyada çocukların yetişkin bir birey olmasına yardım edeceği düşünülen bu durum, tek tanrılı dinler ile birlikte dini bir günah sayılarak lanetlenmiştir. Bu çalışma Modern öncesi dönem Osmanlı hukuksal, gündelik ve edebi hayatında pederasti durumunun nasıl karşılandığı ve kayıtlara nasıl yansıdığı üzerinedir. Çalışma temel olarak üç ana bölümden oluşmaktadır. Öncelikli olarak Osmanlı öncesi ve onunla çağdaş zamanlarda etrafındaki dünyada pederasti davranışının nasıl görüldüğü anlatılmıştır. İkinci olarak farklı kaynaklardan beslenen Osmanlı hukuk sistemi içerisinde yer alan metinlerde devletin pederasti konusuna nasıl baktığı ve ne çeşit önlemler aldığı işlenmiştir. Ardından Osmanlı mahkemelerinde yaşanan ve tespit edilen çeşitli pederasti davaları incelenmiştir. Bu davalar sözlü taciz, cinsel istismara teşebbüs ve cinsel istismar davaları şeklinde ayrılmıştır. Aynı bölüm içerisinde Osmanlı hukukunun temelinde yatan adalet olgusu sonucunda suçu işleyenlerde yaşanan ayrım neticesinde pederasti suçunu işleyen devlet görevlileri, eşkıya ve suhtelerin davaları incelenmiştir. Son bölümde ise Osmanlı edebiyatında genç erkeklere ve erkek çocuklarına yönelik ilginin nasıl yansıdığı anlatılırken, son olarak Batılı seyyahların gözünden Osmanlı'da pederastinin nasıl görüldüğü işlenmiştir.