Modern sanatta kolaj ve öğesel parçalılık uygulamaları

İlk çağlardan günümüze kadar uzanan süreçte oluşan resim sanatı, belki ihtiyaçtan, belki de estetik kaygılardan ve görsellik olarak yapılmaya çalışılmıştır. Endüstrileşme ile beraber gidilen Modern Çağ günlük yaşamda sürekli farklı ürünler getirirken, resim sanatçıları da bu farklılığı çalışmalarında kullanmaktan kendilerini alıkoyamamışlardır. Tam olarak bu hedeften yola çıkarak ilk olarak Kübizm'le sanat tarihine giren ve 20. yüzyıla adını yazdıran öğe parçacık kolaj teknikleri bu tezin konusunu oluşturmaktadır. Birçok kişinin bu alanla ilgili araştırmalarının hepsinde kolajın eğitimdeki yerinden bahsedildiği, kolajın resim sanatındaki etkisi hatta Türk sanatçıların bu teknikleri gerektiği kadar kullanmadığı gibi sonuçlar çıkmıştır. Kolaj sanatının etkileriyle mekânlarda sanat nesnesi haline çevrildiği görülmektedir. Nitel araştırma yöntemlerinin kullanıldığı bu çalışmada, literatür taramasına başvurulmuş, betimsel yöntem kullanılmıştır ve elde edilen verilerin değerlendirilmesi sonucunda durum tespiti (case study) yapılmıştır. Sonuç olarak kolaj tekniğinin ülkemizde ve modern sanatın merkezi konumunda olan farklı ülkelerde sıklıkla kullanılan bir yaklaşım olduğu ortaya çıkmıştır.